zondag 5 februari 2017

Een monster tussen de oren

DE HORLA (Guillaume Sorel, naar Guy de Maupassant)
Guy de Maupassant was in zijn tijd een veelgelezen schrijver. In zijn korte bestaan - hij werd drieĆ«nveertig jaar - schreef hij talloze korte verhalen die meer dan een eeuw later nog altijd geliefd zijn. Ze verschijnen in boekvorm, worden verfilmd voor bioscoop of televisie en er verschijnen nu ook stripversies van. Nadat Maarten Vanderwiele in 2014 al een aantal korte verhalen bewerkte tot strip (Meneer Bermutier) verschenen kort na elkaar twee uitgaven met  een verhaal van de Maupassant in stripvorm. Vandaag de eerste.
De Maupassant  is waarschijnlijk het meest bekend van zijn liefdesverhalen, maar hij was ook een van de grondleggers van het horrorgenre en schreef een paar doodenge verhalen. De horla is daarvan een mooi voorbeeld.
Op een nacht wordt een rijke man, die alleen woont in een groot huis, wakker uit een nachtmerrie. Een monsterlijk wezen is die nacht op zijn borstkas gaan zitten en heeft hem lastiggevallen. De droom was zo realistisch dat hij het gewicht van het monster kon voelen. Hij wordt doodsbang. De dagen daarna gebeuren er meer vreemde dingen: een onzichtbare hand knipt een roos af, een karaf met water is plotseling leeg… Hij vlucht weg en zoekt hulp, maar de nachtmerries blijven terugkomen.
Het is de lezer dan inmiddels duidelijk dat alles wat er gebeurt zich afspeelt tussen de oren van de hoofdpersoon.
Sorel gaf de hoofdpersoon van De horla een uiterlijk dat veel wegheeft van dat van de Maupassant zelf, zoals we dat kennen van zijn portretten.  Die keuze is niet zo vreemd en goed te verdedigen. Kwam de horror in zijn verhalen immers niet voort uit zijn eigen steeds zieker wordende geest?
Zijn succes als schrijver stelde hem in staat om een luxueus en decadent leven te lijden. Hij kon zich allerlei uitspattingen veroorloven: drank, drugs, vrouwen. Die levensstijl droeg bij aan zijn vroege dood. De Maupassant liep syfilis op. Hij werd schizofreen, deed een zelfmoordpoging en bracht de laatste maanden van zijn leven door in een gekkenhuis.
Guillaume Sorel is de ideale striptekenaar om dit verhaal in beeld te brengen. Hij is een meester in het tekenen van gothic horror, zoals hij al bewees met De typhaon en het nog mooiere Hotel particulier. Sorel is heel spaarzaam met het gebruik van tekst en waar de Maupassant van alles suggereerde met woorden doet hij dat met beelden. Het resultaat is huiveringwekkend mooi.
Daedalus 2016; 64 pagina's; hardcover, kleur; € 17,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen