donderdag 2 februari 2017

Een deur naar een andere wereld

HOTEL PARTICULIER (Guillaume Sorel) 
Guillaume Sorel lijkt in een andere tijd te leven. Maar een tijd die alleen in boeken bestaat. Op zijn zee varen zeilschepen en de oceanen worden door monsters bevolkt. In zijn huizen worden donkere kamers schaars verlicht met kaarsen en olielampen en in elke hoek loert het bovennatuurlijke gevaar. Natuurlijk zijn er ook spoken. Lovecraft, Edgar Allen Poe, Mary Shelley, het zijn namen die opkomen als je in het negentiende-eeuwse literaire universum stapt van Guillaume Sorel.
In 2014 verschenen twee boeken van Sorel in vertaling: de maritieme horrorstrip De Typhaon en Hotel Particulier. De hoofdpersoon in Hotel Particulier is een geest. Het boek opent met de regels van Arthur Rimbauds gedicht Ophelia en terwijl we die lezen zien we hoe een jonge vrouw voorbereidingen treft om een bad te nemen en erin stapt om er nooit meer uit te komen. Een ambulance haalt haar lichaam op, maar haar geest blijft achter. Samen met een kat  gaat ze op verkenning in het oude appartementengebouw waarin ze woonde en samen gluren ze naar de achtergebleven bewoners en zijn ze getuige van hun merkwaardige leefgewoontes.
Er is een man die vanuit een kast kijkt naar zijn vrouw en de minnaars die ze mee naar huis neemt. Als ze de liefde bedrijven maakt hij er foto's van. Er is een oude vrouw die katten vangt om er stoofpot van te maken, tot groot ongenoegen van de kat die de geest van Emilie vergezelt en die op gruwelijke wijze wraak neemt. Er is een eenzame schilder en er is een man die  (in zijn fantasie?) seks heeft met de personages uit zijn geliefde, decadente en erotische romans. En er is een kamer met een kast. Wie deur van deze kast opent komt terecht in een andere wereld, waaruit hij nooit meer terug kan keren.
Guillaume Sorel heeft in de loop der jaren een herkenbare, eigen tekenstijl ontwikkelt, maar hij blijft ook experimenteren. In Hotel particulier werkt hij met één kleur inkt, waarmee hij door het meer of minder te verdunnen heel mooie effecten bereikt. Het verhaal wordt in een rustig tempo verteld, maar er bekruipt je als lezer het gevoel  dat er voortdurend iets gruwelijks kan gebeuren. En daar wordt je niet in teleurgesteld.
Een deur naar een andere wereld, spiegels, Eros en Thanatos, allerlei bekende literaire thema's passeren de revue in Hotel Particulier. Sorel verwijst veelvuldig naar de literatuur waar hij van houdt. Dat doet hij met citaten uit het werk van Rimbaud, Baudelaire en Lewis Caroll (het spiegelmotief) en het meest duidelijk in de scènes die zich afspelen in de kamer van de man die leeft tussen deze werken en zich overgeeft aan erotische fantasieën. In zijn kamer hangt ook (een replica van?) Het dodeneiland, het schilderij van Arnold Böcklin en een directe verwijzing naar het stripverhaal waarmee Guillaume Sorel begin jaren negentig bekend werd. En zo valt er nog veel meer te ontdekken in Hotel Particulier.
Los daarvan is Hotel Particulier ook gewoon een spannend, goed verteld en mooi getekend spookverhaal.
Casterman 2014; 104 pagina's; hardcover, kleur; Prijs € 25,00
☺☺☺☺

Deze bespreking verscheen eerder met een iets andere tekst in Zone 5300. Ik publiceer hem nu naar aanleiding van de verschijning van Sorels nieuwe boek De horla, een recensie hiervan kun je dit weekend lezen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen