vrijdag 23 december 2016

Een tand als metafoor

NARWAL (Wide Vercnocke)
Narwal is na Wild Vlees Wide Vercnockes derde stripalbum en vormt samen met dit boek een tweeluik over transformatie.
De hoofdpersoon in Narwal is een jonge, introverte man. Hij werkt als materiaalmeester bij een atletiekclub, maar door een blessure aan zijn been is er aan zijn eigen succes als speerwerper een einde gekomen.  Hij aanbidt een hordenloopster, die lid is van de club. Via haar komt hij in contact met een sjamaan, die hem kan helpen om opnieuw te presteren als sportman. Hij ondergaat bij deze man zeven sessies, die uiteindelijk leiden naar de Noordelijke IJszee, waar de narwal leeft, een walvissoort met een lange vooruitstekende tand, die als hoorn wordt gezien.
Narwal is prachtig getekend in Vercknockes inmiddels gekende stijl en er zitten mooie stilistische vondsten in het boek, alleen al het omslag is hiervan een mooi voorbeeld.. Hij gebruikt weinig tekst, maar voldoende om wat aanknopingspunten te hebben bij het interpreteren van zijn werk. Net als in Wild Vlees speelt Vercnocke met het menselijk lichaam, dat in beide boeken zich versmelt met dat van een dier. Narwal is ook een ode aan het mannelijk lichaam, zijn kracht, zijn zwakheid en een zoektocht naar wat mannelijkheid is. Aan symbolieken ontbreekt het evenmin. De hoorn van de narwal verwijst naar de speer van de speerwerper en de freudianen onder ons zullen nog een stapje verder doorredeneren.
Met Narwal laat Wide Vercnocke zich weer kennen als een inventieve stripmaker die het experiment niet schuwt en die behoort tot de besten van zijn generatie.
Bries 2016; 96 pagina's; softcover, kleur; € 20,00
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen