maandag 17 oktober 2016

Wreedheid zonder grenzen

Mooi Duister (Kerascoët & Fabien Vehlmann)


Kerascoët is het gezamenlijke pseudoniem van de illustratoren Marie Pompuy en Sébastien Cosset. Ze werkten mee aan de animatiereeks Kleine Vampier van Sfarr en werden door hem gevraagd om het tekenwerk van de serie Donjon over te nemen. Daarnaast maakte ze de fraaie, door Hubert geschreven bordeelthriller Miss Pas Touche en Reine Beauté.  verscheen oorspronkelijk in 2009 in de Franse taal bij uitgeverij Dupuis. Van Reine Beauté verscheen de vertalingg als Beeldschoon in drie delen ook bij uitgeverij Hum
Met de eerste pagina van Mooi Duister zetten Kerascoët en Vehlmann je stevig op het verkeerde been. Een schattig elfachtig meisje krijgt een al even schattig mannetje op  koffievisite. Er is  duidelijk iets gaande tussen de twee. Maar op het moment dat ze elkaar willen kussen druppelt er iets van het plafond. En nog iets, de druppels worden groter en de wezentjes slaan op de vlucht. Ze belanden in een natte wereld en dan wordt duidelijk dat het heel kleine wezentjes zijn. Het is best schokkend om vervolgens te ontdekken waar ze uit zijn gekropen en wat de druppels waren die omlaag kwamen.

De twee maken deel uit van een kleine gemeenschap die nu moet zien te overleven onder de blote hemel in een wereld die bol staat van de bedreigingen voor kleine wezentjes, zoals allerlei soorten dieren en planten. Maar het gevaar komt vooral ook van binnenuit. Er ontstaat niet alleen een strijd om het voedsel, maar ook een strijd om de macht. De barre omstandigheden halen het slechtste in de minimensen naar boven en hun wreedheid kent geen enkele grens meer. De enige die probeert om niet over te gaan tot wreedheden en perversiteiten is prinses Aurora, het elfje dat we zagen op de eerste pagina, maar zal ze er in slagen om als enige wel haar waardigheid te bewaren en ten koste van wat?
Mooi Duister is een verhaal vol verrassingen. De schattig getekende wezentjes en lieflijke waterverfkleuren in dit verhaal staan in scherp contrast met de steeds gruwelijker wordende gebeurtenissen. Het is een wreed sprookje dat pijnlijk laat zien waartoe iemand in staat is als de omstandigheden daar aanleiding toe geven en hoe moeilijk het is om onder extreme omstandigheden trouw te blijven aan je normen over goed en kwaad.
Hum 2016
94 pagina's, kleur; hardcover stripalbum;€ 19,95

☺☺☺☺

1 opmerking:

  1. Voor mij waren al die wezentjes een soort kinderen. Elk in een iets andere fase en met een eigen karakter en eigen doelstellingen, maar allemaal onvolwassen en duidelijk niet in staat om voor zichzelf te zorgen en/of in harmonie met de anderen te leven. Het verhaal ging in mijn ogen daarom vooral over hoe wreed kinderen kunnen zijn. En dat een wereld geregeerd door kinderen niet dat onschuldige paradijs zou zijn, dat ons in sommige liedjes en verhalen wordt voorgespiegeld.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen