dinsdag 2 augustus 2016

Kleurrijke personages en spectaculaire architectuur

ROBBEDOES EN KWABBERNOOT DOOR FRANQUIN 3 en 4
In 1953 is Franquin de belangrijkste tekenaar van het weekblad Robbedoes. Dankzij de vernieuwingen die hij vanaf Er is een tovenaar in Rommelgem doorvoert en zijn voortdurende aanwezigheid is de titelheld  uitgegroeid tot de populairste stripfiguur van het blad. Voor De dictator en de paddenstoel werkt Franquin samen met Maurice Rosy, een kleurrijke figuur, die dan net is aangenomen door uitgeverij Dupuis als ideeënman. Rosy leverde een verhaal dat perfect paste bij Franquins pacifistische gevoelens. De dictator en de paddenstoel gaat van start met een lang, hilarische scene, waarin de Marsupilami een uitvinding in handen krijgt van de graaf en daarmee Rommelgem op stelten zet. Robbedoes en Kwabbernoot besluiten dat het voor het beestje beter is dat hij terugkeert naar de jungle en brengen hem terug naar Palombië. Daar aangekomen blijkt Wiebeling, Kwabbernoots neef, als dictator aan de macht te zijn gekomen. Hij bereidt een invasie voor van zijn buurland en wil dat Robbedoes en Kwabbernoot hem daarbij helpen. De twee stemmen toe, maar met als doel om de plannen van Wiebeling te verijdelen. Daarbij komt de uitvinding van de graaf, een gas dat metalen week laat worden, goed van pas.
Franquin slaagt er met De dictator en de paddestoel in om een spannend, wat absurd  verhaal te maken wat gelezen kan worden als een aanklacht tegen militarisme en een pleidooi voor vredelievendheid.
Het volgende verhaal heeft een heel ander karakter, maar opnieuw verschuift Franquin de grenzen van het stripverhaal in die tijd door een nieuw element te introduceren: de emotie. Striphelden zijn dan nog vooral onverschrokken avonturiers, maar Franquin maakt zijn helden menselijker. Robbedoes en Kwabbernoot hebben op de eerste pagina's van het verhaal een stevige ruzie, hun vriendschap staat op springen,  en tegen het einde van het verhaal zien we een volkomen wanhopige Robbedoes, die er bijna het leven bij laat. Pas op, Robbedoes is een Hitchcock-achtige thriller over persoonsverwisseling met veel spanning en emotie. Het is ook het verhaal met de klassiek geworden scène, waarin Kwabbernoot in de Franse bergen bij een afdaling de controle verliest over zijn racefiets.
In Het schuilhol van het zeemonster komt de knutselaar in Franquin naar boven. Hij heeft een levendige belangstelling voor de wetenschap en leest met passie tijdschriften zoals Science et Vie en National Geographic. Zijn collectie boeken en tijdschriften over allerlei onderwerpen is een belangrijke inspiratiebron voor Franquins eigen uitvindingen zoals de Tarbotmotor en de Kwabberhefschroef. Het schuilhol van het zeemonster speelt zich voor een belangrijk deel onder water af en draait om een wedstrijd waarbij een toestel moet worden ontworpen om op grote diepte mee te kunnen duiken. Samen met de graaf gaan Robbedoes en Kwabbernoot de uitdaging aan. Het is een spannend verhaal, waarbij vooral de onderwaterscènes heel mooi zijn getekend en door de nieuwe, frisse inkleuring van deze versie komen ze helemaal tot hun recht.
Het schuilhol van het zeemonster is een mooi voorbeeld van de professionalisering die het stripverhaal in de jaren vijftig doormaakt en waar Franquin en Peyo een belangrijke bijdrage aan leverden. Franquin schrijft voor het eerst zijn verhaal volledig uit, voordat hij begint met tekenen, in die tijd nog tamelijk ongebruikelijk.
Voor Het masker der stilte werkt Franquin opnieuw samen met Rosy, die inmiddels ook de verhalen van Baard en Kale is gaan schrijven. Het verhaal heeft een schitterend uitgangspunt. Robbedoes en Kwabbernoot gaan een reportage maken over Incognito City, een stad waar alleen miljonairs wonen. Juist op dat moment besluit een dievenbende om met behulp van een uitvinding van de graaf om hier massaal te gaan inbreken.
Een van de opvallendste elementen in dit verhaal is de architectuur. Hiervoor schakelde Franquin een andere tekenaar in: Will. De moderne avant-gardistische villa's in Incognito City zien er zowel aan de buitenkant als qua interieur schitterend uit. Het tekenen ervan is echt iets voor Will, maar dat is niet de enige reden waarom Franquin een deel van het tekenwerk uitbesteedt.  Hij maakt een zeer drukke tijd door. Na een conflict met zijn uitgever stapt Franquin over naar Kuifje en zit vier jaar vast aan een contract voor Ton en Tineke. Het conflict wordt bijgelegd, maar dat betekent dat Franquin met wekelijks een strip in Kuifje en in Robbedoes en allerlei losse opdrachten een enorme wekelijkse productie moet maken. Daar komt nog bij dat Dupuis de Franse markt wil veroveren met Robbedoes en daar worden speciale verhalen voor gemaakt die niet in het weekblad verschijnen. Dat Franquin nooit van Het masker der stilte heeft gehouden, heeft niet zozeer te maken met het verhaal zelf, maar meer met de omstandigheden waaronder het gemaakt wordt en die ertoe zullen lijden dat hij ziek wordt.
Dit zijn opnieuw twee prachtig verzorgde boeken met klassieke verhalen van een heel goede stripmaker.
Dupuis 2016: 128 en 116 pagina's; hardcover, kleur; € 22,50
☺☺☺☺
Kijk ook eens op http://hanspols.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen