woensdag 27 juli 2016

Spion voor de keizerin

MAXENTIUS 1 DE OPSTAND en 2 DE AUGUSTA (Romain Sardou & Carlos Rafael Duarte)

In de afgelopen jaren gingen er regelmatig nieuwe reeksen van start, die zich afspelen in de Oudheid, soms in de Griekse tijd, maar meestal de Romeinse tijd. En dan hebben we het over een vrij lange periode. Het schoolvoorbeeld van de Oudheidstrip is natuurlijk Alex van Jacques Martin, een reeks die een standaard heeft gezet voor de historische strip. De lat lag erg hoog bij Jacques Martin, iedere straattegel moest historisch juist zijn. Misschien wel daarom kreeg Alex nooit echt concurrentie. Het verzamelen van documentatie is tegenwoordig een stuk makkelijker dan in de tijd dat Martin aan Alex begon, een belangrijke reden waarom er nu meer oudheidstrips zijn. De reeks Alex bestaat nog steeds, maar er zijn nu ook moderne varianten: Murena, Apostata, Gloria Victis en nu dus Maxentius.
Er zijn veel verschillen tussen Alex en deze opvolgers, maar er zijn ook overeenkomsten. Martin koppelde zijn striphelden steevast aan eenn historisch personage en dat is in het genre een soort regel geworden. Bij Alex was dit Julius Caesar en bij Maxentius is het keizer Justinianus. Het is duidelijk, deze serie speelt zich eeuwen na Alex af.
Van Maxentius verschenen twee delen tegelijk, waarvan vooral het eerste de moeite waard is. Het verhaal is gebaseerd op een bizarre gebeurtenis, die in 532 plaatsvond, de Nika-opstand. Wagenrennen waarbij twee partijen tegen elkaar streden waren in die tijd net zo populair als het huidige voetbal. En de supporters net zo fanatiek. Na een incident tijdens zo'n wedstrijd ontstaat er een bloedig conflict tussen de supportersgroepen dat volledig uit de hand loopt en Justinianus bijna de kop kost.
Maxentius is een temmer van wilde dieren, maar misschien is dat slechts een dekmantel  voor zijn activiteiten als spion van de augusta, de keizerin, want in een arena hoor je veel. De augusta Theodora is een vrouw die veel macht heeft, ook over Maxentius. Ze hebben een ingewikkelde relatie met elkaar,die in het tweede deel wat duidelijker wordt.
Het eerste deel van Maxentius heeft met de Nika-opstand een interessant uitgangspunt, maar deel twee is eerlijk gezegd vrij saai. Carthago roert zich en Maxentius reist met Theodora door het Byzantijnse Rijk om opstandige dorpen tot de orde te roepen. Veel meer valt er eigenlijk niet over te zeggen.
Het tekenwerk in deze eerste twee delen ziet er goed, maar een beetje statisch uit. Maxentius mist het sensuele van Murena of Gloria Victis (die andere arenastrip), wat een beetje bij het genre hoort. Maar de zwakke plek is vooral het scenario, in het eerste deel weten de auteurs een de opstand aardig te verbinden met een (fictief) complot tegen de keizer, maar deel twee heeft te weinig om het lijf om te kunnen boeien, we leren Maxentius en Theodora beter kennen, maar verder gebeurt er niet veel.
Uitgeverij Lombard; 56 pagina's per deel; softcover, kleur; € 7,95
☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

maandag 25 juli 2016

Op zoek naar een zoon

MOEDER RUSLAND (Anlor & Ducoudray)
Moeder Rusland is gebaseerd op een feit uit de recente Russische geschiedenis. In de jaren negentig waren er flinke problemen met de republiek Tsjetsjenië en Rusland stuurde er soldaten naar toe. Een aantal van hen werd gevangen genomen door de rebellen en hun leider generaal Basajev. Hij liet weten dat hij die krijgsgevangenen best vrij wilde laten, maar dan moesten hun moeders ze komen ophalen. Tot zover de feiten.
Aurelien Decoudray bedacht Ekaterina Kitaev, een van de moeders van zo'n vermiste soldaat. Als ze de oproep van Basajev hoort, voegt ze de daad bij het woord en gaat met als enige gezelschap haar hondje naar Tsjetsjenië om haar zoon Volodia terug te halen. Het is een gevaarlijk reis waarop ze veel mensen leert kennen en verschillende kanten van het verhaal van de opstand hoort. Ze heeft zelfs een ontmoeting met Basajev, en dat levert een  sterke scène op. Ondanks tegenwerking en de hoon die haar ten deel valt zet de moeder van Voldia door en volhardt in haar pogingen om hem te vinden.
Decoudray heeft zich, voor zover ik kan beoordelen, goed gedocumenteerd en zet overtuigend de (oorlogs)situatie neer. Het verhaal is sterk, alleen al door het mooie uitgangspunt, maar het heeft ook wat merkwaardige kanten. Anlor tekent niet in een strikt realistische stijl en soms ronduit karikaturaal, zoals een aantal kinderen en het hondje. Het verhaal is hartverscheurend, maar kent ook heel luchtige scènes. Dat is wel even wennen,maar misschien is dat ook de kracht van het verhaal. Ekaterina's avontuur blijft je bij.
Uitgeverij Saga 2016;96 pagina's; hardcover, kleur; € 29,99

Ook verkrijgbaar als twee delen van beide 48 pagina's voor € 8,99 per deel.

woensdag 20 juli 2016

Een mooie midlifecrisis

WAAR ZIJN DE MOOIE DAGEN? (Tefenkgi & Jim)


Blijkbaar heeft Jim (Thierry Terrasson) meer ideeën voor stripverhalen dan hij zelf kan tekenen, want er verschijnen dit jaar diverse boeken waarvoor hij de verghalen schreef en die onmiskenbaar van zijn hand zijn, maar die door anderen zijn getekend. Zoals Tefenkgi. Samen maakten ze een van de beste strips die tot nu toe in 2016 verschenen.
Waar zijn de mooie dagen is een verhaal over vriendschap en over het moment in je leven waarop je je afvraagt wat je met je leven hebt gedaan en wat er van je idealen terecht is gekomen. Okee, noem het een midlifecrisis.
Hugo is begin veertig en lettert stripverhalen, maar zou liever literaire romans schrijven. Hij maakt al jaren deel uit van een groepje vrienden, waarvan er een zelfmoord gepleegd. Alleen Hugo weet hoe dat precies gebeurd is en dat is een zware last die hij met zich meedraagt. De drie overgebleven vrienden Etienne, Jean-Marc en Hugo erven elk een voorwerp van Fred, de overleden vriend, maar weten niet wat ze er mee aanmoeten: Etienne een boek van Sartre, Jean-Marc een accordeon en operatickets en Hugo een eenwieler.
Kort nadat ze Fred herdacht hebben hoort Hugo dat de vriendin die hij er naast zijn vrouw op nahoudt zwanger is en besluit zijn moeder om bij Hugo en zijn vrouw te komen wonen. Dan wordt het hem allemaal teveel. Zijn leven is een puinhoop geworden en in zijn wanhoop belt hij het nummer van Fred met zijn GSM. Het nummer is inmiddels aan iemand anders gegeven, een oude man, waarmee Hugo regelmatig gesprekken gaat voeren en mede dankzij die gesprekken nemen Hugo en zijn vrienden, die op een keerpunt in hun leven staan belangrijke beslissingen.
Waar zijn de mooie dagen? is een prachtig, rustig verteld verhaal over gewone mensen, die heel herkenbaar zijn. Je voelt met ze mee en vraagt je net als Hugo en zijn vrienden af wat de betekenis is van die rare voorwerpen die ze hebben gekregen. Jim is hier op zijn best als verteller. Een ontroerend verhaal.
Uitg. Saga; 72 pagina's per deel; diverse prijzen en uitvoeringen
☺☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

zondag 17 juli 2016

Gruwelijke moorden

IN DE GEEST VAN GAUDI (El Torres & Jesus Alonso Iglesias)
Wie Barcelona bezoekt, kan niet om Antonio Gaudi heen. Stap uit de trein bij de Passeio de Gracia en je loopt recht op het Casa Battlo af, en naast nog een aantal andere gebouwen zijn er natuurlijk het Park Gruell en de Sagrada Famiglia, de enorme nog altijd niet voltooide kathedaal. Maar Gaudi is overal, in het straatmeubilair, in de stoeptegels, de winkels… je zou kunnen zeggen dat de geest van Gaudi overal in Barcelona rondwaart. Zoiets is bijna letterlijk het geval in In de geest van Gaudi, een uitstekende thriller van Juan Antonio (El) Torres (verhaal en storyboard) en Jesus Aloso Iglesias (tekeningen en inkleuring).
Barcelona wordt hierin opgeschrikt door een serie moorden, die worden gepleegd op door Gaudi ontworpen plaatsen. De moorden zijn nogal gruwelijk ren het is er hoofdinspecteur Jaime alles aan gelegen om de moordenaar zo snel mogelijk te ontmaskeren. Het lijkt err op dat die er op uit is om iedereen die de nalatenschap van Gaudi volhens hem bezoedeld, om het leven te brengen. Ongewild raakt ook het meisje Toni bij de zaak betrokken, die getuige is van de eerste moord en later meent dat ze de geest van Gaudi door de Bacelonese straten ziet lopen.
Iglesias is een prima tekenaar die in een soepele halfkarikaturale tekenstijl geloofwaardige personages weet neer te zetten. De geest van Gaudi waart ook rond in zijn tekenwerk, want regelmatig gebruikt hij pagina-indelingen die verwijzen naar Gaudi's mozaiekwerk. Het verhaal zit stevig in elkaar met verrassende wendingen en een geloofwaardige plot en afronding. Kortom, een prima strip, die je ook nog eens meeneemt langs een paar van de mooiste plekken van Barcelona.
Uitgeverij Gorilla; 128 pagina's; hardcover, kleur; Prijs € 19,95

☺☺☺☺

woensdag 13 juli 2016

Een norse boer met een geile dochter

VERDWAALD (Christophe Bec)
Christophe Bec is een zeer productieve Franse striptekenaar en scenarist, die een aantal succesvolle reeksen op zijn naam heeft staan. Zijn Heiligdom is een bestseller in Frankrijk e andere succesvolle reeksen waren Bunker, Zero absolu, Sarah, Prometheus. Bec werkt in wat je tegenwoordig een genre zou kunnen noemen: fotorealistische strips, waarbij het vaak eerder lijkt alsof er foto's zijn overgetrokken of nagetekend, dan dat ze als hulpmiddelen zijn gebruikt. Het tekenwerk komt daarbij vaak statisch over, emoties zijn onecht of juist heel erg overdreven. Ook wordt er vaak gebruik gemaakt van digitale beeldbewerking. Je moet er van houden.
Hij had al een tijdje zelf geen strips meer 'getekend', maar met Verdwaald is Bec weer terug. Het is een griezelig verhaal gebaseerd op een novelle van Guy de Maupassant. In een desolate streek in Frankrijk wordt een fotograaf  verrast door het duister en vraagt bij een verlaten boerderij om onderdak voor de nacht. Hij wordt er niet bepaald warm welkom geheten door de eigenaar Baptiste, maar er is ook nog de mooie en geile dochter Melodie. Een goede reden om ondanks het norse gedrag van Baptiste toch te overnachten. Die nacht gaat het spoken.
Heel origineel is het allemaal niet en het verhaal weet niet echt te varrassen, maar het is best spannend verteld, ook al zijn de hoofdpersonen niet erg overtuigend getekend. Veel sterker is de grote rol die het verlaten landschap speelt bij het opbouwen van de sfeer. Een verhaal dat leuk is om een keer te lezen, maar ook snel weer is vergeten.
Glenat 2016; 64 pagina's; hardcover, kleur; Prijs € 17,95
☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

maandag 11 juli 2016

Kiezen voor een andere koers

EENZAME HARTEN (Cyril Pedrosa)
Cyril Pedrosa schreef en tekende Eenzame harten ongeveer tien jaar geleden. Het is waarschijnlijk aan het succes van zijn twee dikke boeken Portugal en Vier seizoenen te danken dat het verhaal nu alsnog vertaald is. Terecht, want het is een heel leuk boek.
Eenzame harten verscheen ongeveer in de zelfde periode als Drie schimmen, maar is een stuk luchtiger, Pedrosa toont er zijn humoristische kant in. De hoofdpersoon in Eenzame harten is Paul, een jongeman die zijn dagen slijt in de speelgoedfabriek van zijn familie. En daar eigenlijk weg wil. Elke ochtend als hij jogt ziet hij een vrouw. Die hij eigenlijk aan wil spreken. Zijn moeder wandelt op ongewenste momenten zijn kamer binnen en bemoeit zich met alle aspecten van zij leven. En dat is hij zat. Uit alles in zijn leven spreekt eenzaamheid, lusteloosheid en verveeldheid. Zo gaat dat tijdenlang door, totdat hij een besluit neemt. Hij sluit de deur achter zich zonder iemand te laten weten waar hij heengaat en scheept in op de Lorenz voor een cruise.
Alle vrijgezellen krijgen aan bord van het schip een hart opgespeld en in de tweede helft van het boek maakt Paul kennis met zijn kleurrijke medepassagiers. Eindelijk komt Paul een beetje tot leven, maar toch houdt het verhaal zijn landerige sfeer. Ondanks al die figuren om zich heen blijft Paul toch eenzaam, maar het is een stap vooruit. Zal hij terugkeren naar zijn oude bestaan of kiest hij een andere koers?
Eenzame harten is een mooi boek, leuk om te lezen, grappig, herkenbaar en getekend in een soepele, karikaturale stijl, waarbij een enkel experiment niet geschuwd wordt.
Uitgeverij Dupuis; 56 pagina's; hardcover, kleur; € 16,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

woensdag 6 juli 2016

Verboden lusten

ONAFSCHEIDELIJK (Springer & Zidrou)
De meeste verhalen die Zidrou schrijft zijn goed tot zeer goed, maar af en toe vertilt hij zich aan zijn onderwerp, zoals in Onafscheidelijk. Toegegeven, hij maakt het zichzelf niet gemakkelijk door een verhaal over incest te schrijven. Onafscheidelijk is een moedige, maar niet geheel geslaagde poging om het taboe tot onderwerp van een stripverhaal te maken.
Martin en Virginie zijn broer en zus en hadden een seksuele relatie met elkaar. Allebei proberen ze om dat achter zich te laten, Martin door ver bij zijn zus vandaan te gaan werken en Virginie door een gezin te stichten. Na de dood van hun ouders moet er  beslist worden wat er met het ouderlijk huis gebeurt en zijn ze gedwongen om elkaar weer vaak te zien en steken oude, verboden lusten de kop weer op.
Daarmee is de basis gelegd voor een stevig drama, waarin maar weinig ruimte is voor humor. De spanning die er ontstaat tussen Martin en Virginie is voelbaar. Springer weet dat goed in beeld te brengen met raak gekozen gezichtsuitdrukkingen en het kleurgebruik van Severine Lambour versterkt de beklemmende sfeer. Maar Zidrou lijkt niet goed te weten waar hij met het verhaal naar toe wil met een onbevredigend, enigszins drakerig slot als gevolg.
Blloan 2016; 64l pagina's; hardcover, kleur; € 16,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl