woensdag 30 december 2015

Een gevaarlijke maffiabaas en een potige lijfwacht

OLYMPIA (Vivès, Ruppert & Mulot)
In Olympia keren de drie vrouwelijke inbrekers uit De grote odalisk terug voor een nieuwe opdracht. Alex, Carole en Sam moeten dit keer drie schilderijen van liggende vrouwen zien te bemachtigen en krijgen te maken met een gevaarlijke maffiabaas en een potige, maar nogal domme lijfwacht, die er voor moet zorgen dat ze hun opdracht uitvoeren.
Olympia is een vlot verteld misdaadverhaal met spitse dialogen, leuk personages en verrassende wendingen, er loopt net als in het vorige boek regelmatig iets in het honderd, vooral dankzij de impulsieve Alex. En aan het einde van het verhaal worden we nog eens helemaal op het verkeerde been gezet.
Olympia is absoluut een leuk boek, maar heeft ook een aantal minpunten. De tekeningen hebben geen lijn teveel, maar zijn hier en daar ronduit slordig. Misschien is het zo bedoeld om het verhaal   een wat cultureel en artistiek tintje te geven. Daar zijn de makers niet in geslaagd. Olympia is gewoon wat het is: een amusant en avontuurlijk verhaal en dat rechtvaardig zo'n dure uitgave eigenlijk niet.
Dupuis 2015; 136 pagina's; kleur, harde kaft; € 24,95
☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

dinsdag 29 december 2015

Muisjes in gevecht met ratten en katten

CHLOROPHYL INTEGRAAL 1 (Raymond Macherot)
Halverwege de jaren vijftig was zo ongeveer ieder genre verhaal te vinden in het weekblad Kuifje, maar uitgever Leblanc vond dat er nog iets ontbrak: een dierenstrip. De ideale tekenaar om het gat op te vullen werd gevonden in de Ardennen: Raymond Macherot kon zijn liefde voor de natuur helemaal kwijt in Chlorophyl.
In 1954 verscheen de eerste pagina van Chlorophyl tegen de zwarte ratten, voorafgegaan door een kort verhaal van vier pagina's, een soort test die zo goed slaagde dat Macherot groen licht kreeg om een serie te maken. Chlorophyl stond jarenlang onafgebroken in het weekblad. Na het eerste verhaal volgden Chlorophyl en de samenzweerders en Geen salami voor Philomeen.
In deze eerste verhalen zijn Chloro en zijn vrienden nog echte dieren, die strijden tegen andere dieren zoals ratten en katten, later kregen ze net als de dieren van Disney kleren aan en werd hun wereld een satirische weerspiegeling van de echte mensenwereld.
Dat betekent niet dat humor en satire afwezig zijn in deze oudste verhalen. Integendeel. Er valt veel te genieten. Macherot was een begenadigd verteller die met veel humor, leuke personages en liefde voor de natuur een aantal verhalen maakte die anno nu nog opvallend fris zijn.
De verhalen van Macherot zullen worden gebundeld in drie boeken met zoals het hoort bij een integrale veel extra's. En die zijn in dit eerste deel heel verrassend. Behalve een zeer gedegen inleiding zijn aan de Chlorophylverhalen ook vier korte verhalen toegevoegd van Macherot, waarvan er drie in een realistische stijl zijn getekend, die na de eerste publicatie nooit meer te zien zijn geweest.
Het loont absoluut de moeite om het werk Macherot te (her)ontdekken, een van de beste Europese auteurs van dierenstrips.
Scratch 2015; 208 pagina's; kleur, hardcover; € 27,50
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

zondag 27 december 2015

Jacht op een wagen vol goud

ZO MAAK JE FORTUIN IN 1940 (Astier, Dorison & Nury naar Pierre Siniac)


Twee van de bekendste Franse scenaristen van het moment, Xavier Dorison en Fabien Nury bundelden hun krachten en namen een roman van Pierre Siniac onder handen: Sous l'Aile noire des rapaces. Ze bewerkten het tot een scenario voor een speelfilm en voor een stripverhaal, de strip kreeg als titel Zo maak je fortuin in 1940.
Het verhaal speelt zich af in (inderdaad) 1940. De Duitsers naderen Parijs en de nationale bank vervoert het goud naar het buitenland. Helaas vergeten ze voor een paar miljoen aan goudstaven en er moet nog een transport geregeld worden. Dat komt een bende dieven ter ore en die bedenken een plan om de wagen die het goud vervoert te beroven.
Dat levert een leuke thriller op met veel achtervolgingen en humor, vlot in beeld gebracht door de bij ons nog onbekende tekenaar Laurent Astier. Zijn tekenstijl met vet veel dikke lijnen doet wat denken aan Jordi Bernet en maakt nieuwsgierig naar meer werk van hem. Hij is in ieder geval goed op dreef in deze pretentieloze actiestrip. Wie daarvan houdt mag Zo maak je fortuin in 1940 eigenlijk niet missen.
Casterman 2015; 120 pagina's; kleur, hardcover; € 22,50
☺☺☺
Kijk ook eens op http://hanspols.nl


zaterdag 26 december 2015

Op zoek naar een geliefde in het hoge Noorden

CORTO MALTESE 13: ONDER DE MIDDERNACHTZON (Pellejero & Diaz Canales) 
Hugo Pratt was een van de grootste vertellers van het stripverhaal. Met als belangrijkste inspiratiebronnen de avonturenromans uit zijn jeugd van bijvoorbeeld Jack London of Robert-Louis Stevenson bedacht hij het ene na het andere verhaal. Met hun volwassen aanpak liepen Pratts lange verhalen vooruit op wat later de striproman ging heten.
Een van die verhalen is De ballade van de zilte zee, waarin voor het eerst Corto Maltese voorkomt. Corto keer daarna terug in een reeks korte verhalen en vanaf Corto Maltese in Siberië in stripromans.. Pratts manier van vertellen en het inventieve gebruik van zwart-wit in zijn tekeningen hebben heel veel stripmakers geïnspireerd. Denk aan Tardi, Comès en Rubèn Pellejero, die in de jaren tachtig zelf een avonturier bedacht: Dieter Lumpen.  
Als verteller was Pratt onnavolgbaar. De verhalen over Corto Maltese zijn pakkend, origineel, de personages zijn kleurrijk en de dialogen bijzonder knap. In bijna ieder album staat wel een onvergetelijk gesprek tussen Corto en een van de bijzondere personages zoals Raspoetin.
Het leek onmogelijk om Corto Maltese voort te zetten, maar schrijver Juan Diaz Canales (van Blacksad) en Rubèn Pellejero gingen de uitdaging aan.
Onder de middernachtzon speelt zich in 1915 af in het hoge noorden van Canada en de Verenigde Staten, waar Corto zich aansluit bij een groep goudzoekers. Zelf zoekt hij geen goud, maar de voormalige geliefde van Jack London, die hem voor haar een boodschap heeft meegegeven.
Diaz Canales en Pellejero zijn cum laude geslaagd voor het moeilijke examen. Het verhaal is boeiend, heeft diepgang en sfeer en , misschien wel het belangrijkste, heeft een paar onvergetelijke dialogen. Pellejero greep terug op de stijl die hij gebruikte voor Dieter Lumpen en werkte niet direct in kleur zoals we de laatste tijd van hem gewend zijn, maar in zwart-wit. De tekeningen kregen daarna een sobere inkleuring zoals die ook werd gebruikt voor de heruitgaven van Corto Maltese.
Pellejero weet perfect een balans te vinden tussen zijn eigen manier van werken en die van Hugo Pratt, waardoor het geen Hugo Pratt-imitatie wordt, maar wel een volwaardig avontuur van Corto Maltese. Een knappe prestatie.
Casterman 2015; 88 pagina's; kleur, hardcover; € 20,00

☺☺☺☺

vrijdag 25 december 2015

Een ideaalbeeld in barre tijden

JAN KORDAAT INTEGRAAL 1941-1946 (Jijé & Jean Doisy) 
Wie kent Jan Kordaat nog? Ooit was hij één van de belangrijkste helden van het weekblad Robbedoes, maar dat was heel lang geleden. De reeks albums die na publicatie in het weekblad verscheen is allang niet meer te krijgen en hij was een soort stoffig icoon uit een ver verleden geworden. Terecht?
Uitgeverij Scratch haalde de eerste avonturen van Kordaat onder het stof vandaan, maakte er een prachtige, dikke bundeling van en wat blijkt? Die oude verhalen zijn helemaal zo slecht niet.
Jan Kordaat werd bedacht door Jean Doisy, een journalist die voor de tijdschriften van uitgeverij Dupuis schreef, in 1941. De Tweede Wereldoorlog was in volle gang. Het weekblad Robbedoes kon blijven verschijnen, maar de bezetter wilde niet langer dat er strips in verschenen die waren gemaakt door de vijand, Amerika!
Er ontstond behoefte aan eigen, Europese helden en nadat Jijé eerst een verhaal van Superman had afgerond, ging Jan Kordaat van start. Op de eerste pagina's is hij nog verzekeringsagent,maar al snel verandert hij in een speurder als zijn werkgever hem op pad stuurt om een in een klein dorp een reeks brandstichtingen op te helderen. In dat dorp heeft Kordaat ook de eerste ontmoeting met Jefke, de jongen die hem bij zijn  avonturen blijft vergezellen.
Het eerste verhaal is nogal knullig, de auteurs lijken per week te verzinnen welke kant het verhaal op moet gaan (wat in die tijd gebruikelijk was) en ineens wordt het Belgische decor verwisselt voor een Afrikaanse woestijn, waarin Jan en Jefke op zoek gaan naar Jefkes vader. De kracht van Jan Kordaat zat destijds waarschijnlijk niet zozeer in het verhaal (overigens naar toenmalige maatstaven helemaal niet slecht) maar in wat Jan Kordaat belichaamde. Hij was in dii barre tijden een soort ideale man die streed voor rechtvaardigheid. Zijn populariteit was na verloop van tijd zo groot dat hij Robbedoes van de voorpagina verdrong. Terecht, want dat was een nogal bloedeloos en ongeïnspireerd verhaaltje geworden.
In dit boek zijn  de eerste verhalen van Jan Kordaat prachtig gereproduceerd. Bovendien worden ze voorafgegaan door een uitgebreid en heel lezenswaardig dossier dat niet alleen ingaat op de figuur van Jan Kordaat en zijn scheppers, maar ook een mooi beeld geeft van de tijd waarin de strip ontstond en de gang van zaken op de redactie van Robbedoes.
Goed te zien is hoe Jijé's tekenstijl zich in vijf jaar tijd ontwikkelde en hij uitgroeide tot één van de belangrijkste auteurs van realistisch getekende stripverhalen. Hoewel zijn invloed enorm is geweest, zonder hem zou er geen Bernard Prince of Largo Winch geweest zijn, dreigde hij ook wat in de vergetelheid te raken. Het wordt tijd voor een herwaardering. Daar draagt deze uitgave zeker aan bij, maar ook de integrale reeksen van Roodbaard en Tanguy en Laverdure zijn inmiddels in de periode beland, waarin Jijé ze tekende. Hij was toen op zijn artistieke top.
Scratch 2015; 264 pagina's; hardcover, kleur; € 39,90
☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl




woensdag 23 december 2015

Een dode in een bordeel en een illegale autopsie

Stern 1: De doodbidder, de zwerver en de moordenaar (Frédéric en Julien Maffre)
Westernstrips zijn weer in de mode en uitgeverij Dargaud heeft met de nieuwe serie Undertaker van Meyer en Dorison een bestseller in handen. Deze western met in de hoofdrol een doodgraver scoort goed met de eerste twee delen.
Vreemd genoeg meldden zich vrijwel tegelijkertijd met de makers van Undertaker nog twee stripmakers zich aan bij de uitgeverij met het idee voor een western met een doodgraver in de hoofdrol. Gelukkig besloot Dargaud om ook Stern uit te geven, want het is een leuk boek.  
De hoofdpersoon in Stern is een eenling die in een klein plaatsje het beroep van doodgraver uitoefent. Op een dag stort een bezoeker van een bordeel, terwijl hij volop gebruik maakt van de diensten die zo'n onderneming biedt, dood neer. Een hartaanval is de conclusie van de dorpsarts. Maar daar is de vrouw van het slachtoffer het niet mee eens. Ze vraagt aan Stern om een autopsie te doen op het lichaam van haar man. En zo is Stern ineens niet alleen meer doodbidder, maar ook patholoog-anatoom.
Zijn illegale autopsie is het begin van een speurtocht naar gebeurtenissen uit het verleden die uiteindelijk hebben geleid tot de dood van de man in het bordeel. Natuurlijk zit er geweld in dit verhaal, maar daar leggen de auteurs niet de nadruk op. Het is eerder een detectiveverhaal in westernsfeer met een prima intrige, spitse dialogen en intrigerende personages. Het tekenwerk van Julien Maffre is er na De bank weer verder op vooruitgegaan. Hij heeft duidelijk met plezier aan dit verhaal gewerkt.
Twee westerns met een doodgraver in de hoofdrol, daar houdt de overeenkomst op. Stern is anders dan Undertaker, maar doet er absoluut niet voor onder.
Dargaud 2015; 64 pagina's; softcover, kleur; € 9,50
☺☺☺☺


Kijk ook eens op http://hanspols.nl

dinsdag 22 december 2015

Een surreallistische omgeving

JHERONIMUS (Macel Ruijters)
 Als er één tekenaar is die het leven en werk van Jeroen Bosch in beeld kan brengen, dan is dat Marcel Ruijters. In veel van zijn stripverhalen zijn invloeden uit de Middeleeuwen terug te zien. Die zijn weliswaar wat ouder dan het wek van Bosch, maar wellicht speelde het mee toen de Stichting Jheronimus Bosch 500 Ruijters benaderde met het verzoek om een biografie in stripvorm  te maken van de schilder, waarvan volgend jaar de vijfhonderdste sterfdag wordt herdacht.
Ruijters kwwam er al snel achter dat de opdracht minder eenvoudig was dan het leek. We weten niet wanneer Bosch werd geboren en over zijn leven is eigenlijk ook niet veel bekend. Marcel Ruijters besteedde enkele jaren aan het verzamelen van zo veel mogelijk informatie. Dat was nog niet genoeg voor een volledige biografie, maar Ruijters slaagde er wel in om wat nieuwe en minder bekende feiten te verwerken in het boek.
Zo wordt Bosch vaak gezien als een ketter of een ongelovige die zijn helse fantasie uitleefde op zijn doeken. Dat is helemaal niet waar, Jeroen Bosch was een vroom Katholiek en veel van zijn werk maakte hij in opdracht. Ook leuk om te weten is dat hij in zijn hele leven zelden zijn stad Den Bosch heeft verlaten ook al overschreed zijn  roem al tijdens zijn leven de landsgrenzen.
Omdat er zo weinig over Bosch bekend is moest Marcel Ruijters zijn fantasie gebruiken om de leemtes op te vullen. Dat is helemaal niet erg want het eindresultaat is alleszins de moeite waard.
Ruijters besteed veel aandacht aan de omgeving waarin Bosch leefde en de sfeer waarin veel van het werk ontstond. Die was eigenlijk zo surrealistisch dat zijn werk er ineens veel minder vreemd door lijkt.
Marcel Ruijters heeft het leven van Jeroen Bosch heel mooi in beeld gebracht, de decors, de personages, de kleuren, het is allemaal even raak getroffen en draagt eraan bij dat je je onder laat dompelen in dit bijzondere universum. We kunnen gerust spreken van het hoogtepunt in Marcel Ruijters carrière. Maar intussen is hij alweer bezig aan een nieuw project en wie weet moet het beste nog komen.
Lecturis 2015; 160 pagina's; hardcover, kleur; € 19,99
☺☺☺☺
Kijk ook eens op http://hanspols.nl


maandag 21 december 2015

Een heel normaal gezin

MOOIE ZOMERS 1: Zuidwaarts! (Lafebre & Zidrou)

Een paar jaar geleden maakten we voor het eerst kennis met het tekenwerk van Jordi Lafebre in het ontroerende door Zidrou geschreven album Lydie. Zijn tekenwerk wist vooral zo te bekoren omdat hij zulke overtuigende personages weet neer te zetten. Hun emoties zijn echt en je kan niet anders dan van ze gaan houden.
Dat is ook weer het geval bij de familie Faldérault, waarover Mooie zomers gaat. Het verhaal speelt zich ergens in de jaren zeventig af. Vader Pierre is striptekenaar, maar verder is het een heel normaal gezin dat ieder jaar in de zomervakantie met de auto er op uit trekt naar de Ardèche. Er wordt veel gelachen onderweg, dezelfde grappen als ieder jaar worden verteld. Kortom,de Faldéraults zijn een heel gelukkige familie. Of toch niet? Zelfs in de leukste families gaat er wel eens iets mis. 
Mooie zomers is een heerlijk verhaal dat heel rustig wordt verteld met mooie tekeningen, innemende personages en herkenbare situaties. Het is bijna jammer om op de laatste pagina weer afscheid te moeten nemen van striptekenaar Pierre en zijn gezin.
Dargaud 2015; 56 pagina's; softcover, kleur; € 9,50
☺☺☺☺


Kijk ook eens op http://hanspols.nl

maandag 14 december 2015

Een hippie met het hart op de juiste plaats

SIMON VAN DE RIVIER INTEGRAAL 1 (Claude Auclair)

Als er één stripreeks is die typerend is voor de jaren zeventig, dan is het Simon van de rivier van de Fransman Claude Auclair. De drang naar vernieuwing en verandering van de rebelse naoorlogse generatie had ook zijn sporen nagelaten bij de redacties van striptijdschriften. Klassieke striphelden worden antihelden, de gladgeschoren kop van Blueberry wordt vervangen door een stoppelbaard, Michel Vaillant sticht een gezin en de oude helden blijken minder onfeilbaar te zijn dan vroeger. Ook grafisch wordt gezocht naar vernieuwing: pagina's worden opgebouwd als een geheel waarbij het traditionele wafelpatroon overboord wordt gezet en het aantal tekeningen per pagina wordt bepaald door het leesritme dat de tekenaar beoogt. Dat laatste zie je vooral terug bij een nieuw soort striphelden zoals Buddy Longway, Jughurta en Thorgal. Dat is het artistieke klimaat waarin Simon van de Rivier ontstaat.
Grafisch is Auclairs werk nog vrij traditioneel, hij worstelt vooral met de eisen die gesteld worden aan de lengte van een stripverhaal en het hebben van een vaste hoofdpersoon. Jaren later, als uitgeverij Casterman van start gaat met het tijdschrift (A suivre) vindt Auclair hier de plaats waar hij kan maken wat hij altijd al wilde maken: stripromans.
De eerste vijf albums van Simon van de rivier kun je na elkaar lezen als één striproman. Het is een meer dan tweehonderd pagina's tellend verhaal over een toekomstige samenleving na de ramp. Maar eerst maakte hij De ballade van Roodhaar Voor dat verhaal baseerde Auclair zich op een roman van Jean Giono en dat leverde hem grote problemen op. De ballade van Roodhaar stuitte al bij voorpublicatie in Kuifje op groot verzet bij de erfgenamen van Giono en werd daarom nooit herdrukt (afgezien van een publicatie in beperkte oplage als onderdeel van een boek over Auclair.) Tot nu toe.  Het eerste deel van de integrale Simon van de Rivier opent met De ballade van Roodhaar (in zwart-wit) waarna de reeks feitelijk opnieuw van start gaat met De stam der ruiters.
In de jaren waarin Simon van de rivier verscheen leefde er een grote angst voor kernenergie, mensen waren bezorgd over de vervuiling van het milieu en de koude oorlog en wapenwedloop waren in volle gang. In reactie hierop waren er mensen die geloofden dat we van onze wortels vervreemd waren Er waren er die dat in de praktijk probeerden te brengen en anders gingen leven ze gingen 'terug naar de natuur', ze gingen wonen op het platteland, stichtten communes en verbouwden eigen groenten, maakten zelf kleren enzovoort, ze keerden zich af van de consumptiemaatschappij. Zo iemand was Auclair en dat liet hij heel duidelijk tot uitdrukking komen in zijn verhalen.
Om te beginnen bestaat die consumptiemaatschappij bij Auclair niet meer in Simon van de rivier. De samenleving is ontwricht door oliecrisissen en oorlogen en de mensheid valt in twee groepen uit elkaar. De steden worden beheerst door gewapende bendes en op het platteland is men gaan leven zoals eeuwen eerder. Brandstof is er bijna niet meer en er is geen centrale regering.
Claude Auclair was onder andere zo'n belangrijke stripmaker omdat hij een van de eerste complete stripmakers was, hij tekende niet alleen het verhaal, hij schreef het ook zelf (wat toen nog niet gebruikelijk was) en nog belangrijker is dat hij in zijn stripverhalen zijn visie op de mens en de maatschappij tot uiting bracht.
Auclairs wereldbeeld is tamelijk zwart-wit: de mensen in de steden zijn slecht, het zijn gewelddadige fascisten en op het platteland leven de goeden, gesymboliseerd door Simon, een soort nobele wilde, een hippie met het hart op de juiste plaats die strijdt tegen het onrecht.
Auclair kan het niet laten om zijn geloof te prediken en wat ook opvalt bij het herlezen van deze verhalen zijn de enorme lappen tekst die nu vaak overkomen als overbodig, breedsprakig, zweverig en die eerder storend dan verhelderend zijn voor het verhaal.
Destijds was Simon van de rivier geen groot succes. De lezers van het weekblad Kuifje waren er niet weg van, maar gelukkig zette hoofdredacteur Greg door en kon Auclair zijn verhaal afronden. Gelukkig maar, want Auclair ontwikkelde zich verder. Je ziet in deze integrale heel mooi hoe zijn manier van vertellen evolueert en de reeks aan helderheid wint naarmate ook de beweegredenen van de hoofdpersoon duidelijker worden. En, niet te vergeten, Claude Auclair kon fantastisch tekenen.
Deze eerste integrale uitgave van Simon van de rivier (deel twee verschijnt in januari 2016) is een prachtig verzorgde uitgave, die niet alleen de eerste drie lange verhalen van Claude Auclair bevat, maar ook een uitgebreid dossier met nieuwe feiten en talloze unieke illustraties.
Sherpa 2015; 182 pagina's; gebonden, kleur; € 39,95
☺☺☺☺


Kijk ook eens op http://hanspols.nl

vrijdag 4 december 2015

Een bizarre weddenschap

ROSA 1: DE WEDDENSCHAP (François Dermaut)
 Ergens in de negentiende eeuw. Rosa is als jonge vrouw uitgehuwelijkt aan Mathieu, een vijfentwintig jaar oudere man met een drankprobleem, losse handjes en tuberculose. Terwijl hij zijn tijd vooral zat of ziek in bed doorbrengt, runt Rosa het dorpscafé, dat vooral bezocht wordt door ruwe mannen uit het dorp. Bij een van hun bezoeken sluiten ze een bizarre weddenschap. Wie is het beste in bed? Er wordt flink wat geld ingezet en Rosa, die een kans ziet om met het geld een dure behandeling voor haar man te betalen, werpt zich op als jury. Elke week mag een andere man met haar naar bed en aan het einde zal zij beslissen wie het beste is.
Zo, kort samengevat lijkt Rosa misschien een ordinaire pornostrip, maar dat is het helemaal niet. Integendeel. Het is een warm, menselijk verhaal waarin we niet alleen Rosa beter leren kennen, maar ook de mannen die meedoen aan de weddenschap en waarvan er sommige heel wat invloed hebben. De mannen blijken elk zo hun eigen reden te hebben om mee te doen en onder hun ruwe uiterlijk zijn hun gevoelens en geheimen verborgen.  De weddenschap maakt van Rosa een machtige vrouw die de mannen van het dorp en hun beweegredenen op een bijzondere manier leert te doorgronden.
Rosa is een tweedelig stripverhaal, dat is gebaseerd op een literair verhaal van Bernard Ollivier. François Dermaut vond het zo'n mooi verhaal dat hij het in beeld wilden brengen. Zoals we in het voorwoord kunnen lezen begon hij met het werken eraan in 2008, maar moest hij er mee stoppen toen bij hem kanker geconstateerd werd. Gelukkig herstelde hij en kon hij het verhaal afmaken, dat gerust mag worden beschouwd als het hoogtepunt in zijn carrière.
Dupuis 2015; 56 pagina's; hardcover, kleur; € 16,95

☺☺☺☺