maandag 9 november 2015

Getuige van een poging tot vergiftiging

HET GOUDEN KOMPAS (Clément Oubrerie en Stéphane Melchior, naar Philip Pullman)
Sinds de boeken voor het eerst verschenen tussen 1995 en 2000 heeft de Noorderlichttrilogie van Philip Pullman zich genesteld tussen de klassiekers van de Britse jeugdliteratuur in het goede gezelschap van bijvoorbeeld Harry Potter, Winnie the Pooh en Peter Pan. Inmiddels werd er van het eerste deel een speelfilm gemaakt en onlangs werd bekend dat er gewerkt wordt aan een televisieserie, gebaseerd op de boeken.  En nu is er dan ook de verstripping door Clément Oubrerie (bekend van Aya van Yopougon, Pablo en Zazie in de metro) en Stéphane Melchior.
Het gouden kompas, het eerste deel van de trilogie, speelt zich af in een soort parallelle wereld, waarin ieder mens zijn eigen daemon heeft, een dier dat de persoonlijkheid van zijn mens weerspiegelt, een erg mooie vondst. Niet alleen de mensen, maar ook hun daemons liggen regelmatig met elkaar in de clinch. Het verhaal gaat meteen met veel actie van start. De hoofdpersoon, het meisje Lyra, heeft zich met haar daemon verstopt in een kamer van een College in Oxford en is er vanuit haar schuilplaats getuige van hoe er een poging gedaan wordt om haar voogd te vergiftigen. Het is het begin van een spannend verhaal dat Lyra zal leiden naar het gevaarlijke Noordpoolgebied.
Maar Het gouden kompas is meer dan een spannend verhaal. Wat direct opvalt aan de stripversie is dat Melchior dichter bij de originele roman is gebleven dan de film deed. Hij weet op die manier ook de diepgang te behouden die in de speelfilm verloren ging. Pullmans Noorderzontrilogie is te lezen als een lange aanklacht tegen religie. In die zin is het de absolute tegenpool van de Narnia-boeken van C.S. Lewis die aan zijn kinderboeken juist een soort pro-religieuze boodschap meegaf. Pullmans boodschap leidde in Groot Brittannië tot forse discussies. Niettemin sloot het publiek de boeken in het hart.
Interessant om te vermelden is nog dat Het gebroken kompas vrijwel tegelijk verscheen met Pablo Auladells stripversie van Paradise lost, Pullman baseerde zijn boeken op dit lange gedicht uit de zeventiende-eeuw. Naar het schijnt, ik heb het zelf niet onderzocht, zijn zelfs dialogen in het verhaal overgenomen uit Paradise lost.  Dat Melchior zich bewust is van de link met Paradise lost blijkt bijvoorbeeld uit de tekening onderaan pagina 45.
Oubrerie tekent snel, zijn tekeningen blijven vaak iets schetsmatigs houden, je moet ervan houden, maar het heeft ook iets charmants wat zijn tekenwerk iets eigens weet te geven. Dat hij vrij snel werkt is in dit geval ook wel prettig, want de complete trilogie telt ruim 1100 pagina's en de stripversie gaat bestaan uit 9 delen. Het tweede deel ligt inmiddels ook in de winkel.
Sherpa 2015; 80 pagina's; hardcover, kleur; € 19,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen