donderdag 27 november 2014

Op zoek naar inspiratie

O scenario (Jan en Piet Pollet)


Jan Pollet is schrijver en zijn broer Piet Pollet beeldend kunstenaar. Beide broers experimenteren graag en waagden ze zich deze keer aan een gezamenlijk project: een stripverhaal. Dat is O scenario geworden. Als belangrijkste personages in het verhaal voeren ze hun alter ego's op: Grumbach, de scenarist, en Groove, de tekenaar en barkeeper.  Aan inspiratie geen gebrek, Grumbach heeft er eerder te veel van dan te weinig en maakt gretig gebruik van alles wat op zijn pad komt om zich door te laten inspireren.
Maar er moet een verhaal geschreven worden. Raakt hij verstrikt in zijn verhaal of is hij alleen maar bezig om het schrijven van een scenario voor zich uit te schuiven? Op een van zijn zwerftochten raakt hij geobsedeerd door een vrouw, hij volgt haar en raakt zo aan een baan als figurant bij een dansgezelschap waarmee hij de wereld rond gaat reizen. Groove laat hij achter zonder scenario.

De tekenaar reist af naar het platteland om er zijn oude moeder te bezoeken. Grumbach is dus een impulsieve man, voortdurend op zoek naar nieuwe prikkels en op weg naar de toekomst, daarbij het risico lopend dat hij niets af krijgt. Groove zoekt zijn inspiratie meer in het verleden, zelf bedenkt hij niets, hij is een ambachtsman die tekent wat anderen voor hem bedenken. Hun belevenissen worden afwisselen met vaak spitse teksten verteld in korte hoofdstukken die mooi zijn uitgewerkt als een soort linosneden.
De pagina's van het verhaal staan vol met verwijzingen naar kunst, literatuur, muziek en wetenschap. Op het eerste gezicht is O scenario een grillig verhaal dat weinig houvast biedt, maar gaandeweg ontstaat er toch een soort patroon in Grumbachs labyrint. O scenario is een bespiegeling over het schrijven van verhalen, inspiratie, droom en werkelijkheid. Het is ook een verhaal over kunst, niet voor niets staan er tal van verwijzingen in naar mensen die de Pollets hebben geïnspireerd en beïnvloed. Maar het is vooral ook een origineel en fris stripalbum.
Bries 2014
120 pagina's, zwart-wit; hardcover; € 29,00

☺☺☺

zondag 23 november 2014

Het verrotte in de mens

Femme fatale (Max Cabanes, naar Manchette)

Jean-Patrick  Manchette schreef in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw een aantal korte inktzwarte misdaadromans. Hij combineerde de sfeer van de film noir met sociale misstanden en de Franse cultuur tot zijn eigen stijl en werd daarmee een vernieuwer van het misdaadgenre. Zijn verhalen waren gewelddadige reflecties op alles wat verrot is aan de mens en de Franse maatschappij.
De boeken die hij schreef waren behoorlijk populair en worden nog steeds gelezen, war niet in de laatste plaats te danken is aan zijn zoon Doug Headline, die er alles aan doet om de reputatie van zijn in 1995 overleden vader in ere te houden.
Manchette liet ook zijn sporen na in de wereld van de strip.  Hij vertaalde Watchmen in het Frans en schreef een stripverhaal voor Jacques Tardi.
Meerdere van zijn boeken zijn tot stripverhaal bewerkt. Het recordaantal staat op naam van Tardi: Kleine Westcoast blues, De sluipschutter en Gek op moorden. Misschien haalt Max Cabanes dat aantal nog wel in, want na De prinses van het bloed heeft nu ook Femme fatale verstript. (de roman heette overigens alleen Fatale)
De femme fatale uit de titel van het verhaal is Aimée Joubert. Ze vestigt zich in het havenstadje Bléville. Deze fatale vrouw dringt binnen in de society van  Bléville, flirt met de notabelen, sluit vriendschappen met hun vrouwen en legt alles vast wat ze te weten komt over hun handel en wandel, de schandalen waarbij ze betrokken zijn en waren. Totdat ze genoeg weet om haar slag te slaan. Niemand deugt in dit verhaal. Kan het anders eindigen dan met een zee van geweld?
Een deel van de teksten van het boek lijkt rechtstreeks uit Manchettes roman te komen, mooi geschreven absoluut, maar soms wat overbodig, want Cabanes weet de beschrijvende tekst prima te verbeelden.
Max Cabanes werd in eerste instantie bekend met humoristische strips (Dans les villages, Dwaze vertellingen, Reinaert de vos), maar sinds Hij Blindemannetje maakte, weten we dat hij ook een van de beste realistische tekenaars van Frankrijk is. Dat bewijst hij weer met Femme fatale, dat bovendien prachtig is ingekleurd. De meeste pagina's hebben een hoofdkleur, rood voor het bos, donkerblauw voor de nachtelijke scènes, die heel sfeerverhogend is en goed past bij deze herlijk,immorele thriller.
Dupuis 2014
136 pagina's, kleur; hardcover; € 27,95

☺☺☺☺

vrijdag 21 november 2014

Een tropische nachtmerrie

Kongo (Tom Tirabosco & Christian Perrissin)


Joseph Conrad schreef in 1899 Heart of Darknesss, een roman die hij baseerde op zijn ervaringen als jonge kapitein van het British Marine Corps op een stoomschip dat stroomopwaarts over de rivier de Kongo voer. Kongo was op dat moment sinds een jaar of vijf in handen van de Belgische koning Leopold.
Joseph Conrad wordt als Jozef Konrad Korzeniowski in Oekraïne geboren. Na een aantal omzwervingen door Europa komt hij uiteindelijk in Engeland terecht. Hij leidt een avontuurlijk leven en veel van zijn belevenissen verwerkt hij later in zijn romans.
In Kongo beschrijven Tirabosco en Perrissin hoe Jozef in 1890 zijn reis maakt over de Afrikaanse rivier. Het blijkt een ontluisterende eraring te zijn. De directeur van de rederij in Kinshasa, waarvoor hij gaat werken mag hem niet en stelt hem aan als hulpje van een kapitein die al evenmin van hem is gediend. Maar nog erger dan zijn persoonlijke tegenslagen is wat hij ziet tijdens de reis. Van zijn ideaal om de westerse cultuur uit te dragen is al snel niets meer over als hij ziet hoe de kolonisten de plaatselijke bevolking mishandelen en vermoorden  en uitsluitend voor hun eigen gewin de omgeving leegroven. Hij kijkt machteloos toe en durft niet tegen zijn meerderen in opstand te komen. De reis verandert in een nachtmerrie.
Kongo wordt in een rustig tempo verteld door de hoofdpersoon zelf, die in brieven aan zijn tante verhaalt over zijn belevenissen. Het verhaal is in krachtig zwart-wit getekend . De beelden zijn sfeervol, de tropische sfeer weet Tirabosco mooi weer te geven en de gezichten van de personages zijn sprekend. Hij voert je moeiteloos mee op een reis die uiteindelijk zal leiden naar het hart van de duisternis.
Scratch Books 2014
168pagina's, zwart-wit; softcover; € 14,90

☺☺☺☺

maandag 10 november 2014

Een somber, meeslepend verhaal

De terugkeer van de wespendief (Aimée de Jongh)
 


Het zal je maar gebeuren. Je wacht met je bestelbusje bij een gesloten spoorwegovergang en bent er getuige van hoe een vrouw het spoor oploopt en zich door de naderende trein laat overrijden. Dat overkomt Simon, de hoofdpersoon in De terugkeer van de wespendief.
De terugkeer van de wespendief is een boek waar al geruime tijd naar werd uitgekeken. Het is de eerste graphic novel van Aimée de Jongh. Ondanks haar jonge leeftijd, vijfentwintig jaar, heeft de Jongh al een indrukwekkende staat van dienst  Vrijwel sinds zij op zeventienjarige leeftijd debuteerde met het boekje Aimée TV wordt ze beschouwd als een van de grootste talenten op het gebied van strip en animatiefilm van het moment.  Bij de meeste mensen is Aimée vooral bekend van de serie Snippers, die sinds 2011 in Metro staat. Hiermee trad ze in de voetsporen van onder anderen Floor de Goede en Barbara Stok, die belevenissen uit hun eigen leven verwerken in korte, meestal humoristische strips. In De terugkeer van de wespendief laat ze zich van een andere kant zien.
In een heel andere stijl dan Snippers en in zwart-wit vertelt ze het verhaal van Simon, een boekhandelaar, die na het incident bij de spoorwegovergang zichzelf niet meer is. De gebeurtenis roept herinneringen bij hem op  aan het tragische lot van zijn vroegere schoolvriendje Ralf, waarover hij zich altijd schuldig is blijven voelen. Simon keert zich steeds meer in zichzelf, verwart heden en verleden en ook zijn vrouw weet zich geen raad meer met hem. Dan ontmoet hij het meisje Regina. Zij gaat hem helpen bij het uitzoeken en opruimen van de voorraad van zijn boekwinkel, die moet gaan sluiten. Zij geeft hem weer wat zin om te leven.
De terugkeer van de wespendief is een somber verhaal dat meeslepend wordt verteld. Aimée de Jongh hanteert een manier van tekenen en vertellen die sterk beïnvloed is door manga, Japanse stripverhalen. Ze combineert realistische met meer karikaturaal getekende elementen. Handen geeft ze bijvoorbeeld heel realistisch weer terwijl ogen vaak niet meer zijn dan een stip of een streepje. Een ander typisch Japanse invloed is dat ze veel werkt met 'stilte', pagina's waarop niet gesproken wordt met vaak symbolische elementen.
Met De terugkeer van de wespendief heeft Aimée de Jongh een van de beste graphic novels gemaakt van eigen bodem. Het verhaal is gelaagd, de tekenstijl sluit er naadloos op aan, vertelritme en perspectief kloppen, heden en verleden worden knap afgewisseld en het verhaal heeft een verrassend slot.
Oog & Blik / De Bezige Bij 2014
160 pagina's, zwart-wit; gebonden boek; € 24,90

☺☺☺☺☺