woensdag 24 september 2014

Een harde, onsympathieke inspecteur

La Mondaine 2 (Jordi Lafebre & Zidrou)
  

In het eerste deel van La Mondaine blijft een aantal plotlijnen openstaan. Logisch ook, bij een tweeluik, jammer alleen dat ze niet bevredigend worden afgerond  het tweede deel. In het eerste deel van La Mondaine (http://johpols.blogspot.nl/2014/07/heftige-emoties-en-onzedelijke-situaties.html) maakten we kennis met Aimé Louzeau, inspecteur bij de Parijse zedenpolitie in de jaren dertig van de vorige eeuw, zijn collega's en zijn familie. De eerste pagina's en het slot van het eerste deel maakten al duidelijk dat we Aimé in ieder zouden blijven volgen tot in de Tweede Wereldoorlog.
Louzeau vervolgt zijn loopbaan bij de politie en zijn relatie met het hoertje Valentine. Zijn thuissituatie wordt er intussen niet beter op nu zijn geestelijk gestoorde vader bij hem en zijn moeder in is komen worden. Aimé verhardt en wordt steeds onsympathieker. Zijn vader draait helemaal door en zijn moeder neemt daarom een dramatisch besluit.
Intussen is Parijs bezet door de nazi's en worden de Joodse inwoners opgepakt, inclusief Valentine. Aimé blijft er schijnbaar onbewogen bij. Intussen is hij getrouwd met een vrouw waar hij niet van houdt. Nog altijd heeft hij een obsessie voor de zwarte danseres Eeva, die inmiddels in een inrichting is beland. De ellende hoopt zich op in het leven van Aimé en de mensen om hem heen.
Zidrou is een goede verteller en Lafebre kan prachtig tekenen zodat ook dit tweede deel weer een plezier is om te lezen, maar op de laatse pagina's gaat het mis. Het lijkt erop dat Zidrou met dit verhaal teveel hooi op zijn vork heeft genomen, want het lukt hem niet om al de verhaallijnen samen te laten komen in een bevredigend einde. Alleen een kunstgreep kan het verhaal dan nog redden. Jammer.
Dargaud 2014
64 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 16,95
☺☺☺


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen