zaterdag 23 augustus 2014

Hard en met zwarte humor

Tyler Cross (Brüno & Nury)


In 2012 verrasten Brüno (Thielleux) en Fabien Nury met Atar Gull, een in alle opzichten geslaagde adaptatie van een roman van Eugène Sue. Twee jaar later leveren ze samen opnieuw een geslaagd stripalbum af: Tyler Cross.
Tyler Cross speelt zich af in het zuiden van de Verenigde Staten. Cross is een crimineel, die klusjes opknapt voor anderen. In dit geval voor di Pietro, een stokoude maffiabaas, die hem vraagt om zijn peetzoon Tony Scarfo te beroven van 20 kilo heroïne. De actie loopt mis en Tyler Cross blijft achter zonder zijn auto en vrouwelijke partner in crime en met een tas vol heroïne. Hij belandt in een dorpje, waar één familie, de Pragg alles voor het zeggen heeft. De sheriff, de bankdirecteur, de burgemeester, allemaal zijn het Praggs. Op het moment dat Tyler het dorpje binnenloopt worden net de voorbereidingen getroffen voor het huwelijk tussen de burgemeester en Stella Bidwell, de dochter van de plaatselijke autosloper. Tyler Cross' aanwezigheid in het dorpje doet de toch al sluimerende spanningen in de familie Pragg nog hoger oplopen en het huwelijk loopt uit op een bloedbad.
Tyler Cross is een stevige thriller die niet per ongeluk doet denken aan de betere strips van Philippe Berthet en het is niet moeilijk om te ontdekken welke invloeden Brüno en Nury verder met elkaar gemengd hebben om tot een smakelijk eindresultaat te komen. Nury schreef een verhaal dat behalve aan Berthet ook doet denken aan Parker, de strips van Mezzo en Pirus, en de films van Tarantino en de Coen Brothers. Hard en met zwarte humor. Brüno heeft een tekenstijl die je wat doet denken aan die van inmiddels vergeten teenaars zoals Cossu en Foerster, die in de jaren tachtig en negentig actief waren. Niet iedereen zal ervan gecharmeerd zijn, maar je kunt niet ontkennen dat Brüno weet hoe je een pagina op moet bouwen. Hij deelt heel efficiënt de scènes in en wisselt  'rustige'  pagina's in widescreen, dus met tekeningen over de volle breedte van de pagina, af met een opeenvolging van snelle plaatjes in de actiescènes, zodat de actie wordt opgebroken in zo veel mogelijk details. Ook de inkleuring van de strip is mooi. Elk van de drie hoofdstukken heeft een eigen basiskleur, die de sfeer weergeeft. Je ziet die drie kleuren ook terug op het fraaie omslag.
De makers van Tyler Cross verstaan hun vaak, dat zie je aan elke pagina af, maar hun beheersing van vertel- en beeldtechnieken blijft ten dienste staan van het onderhoudende verhaal.
Een heel goed gemaakte strip.

Dargaud 2014
92 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 23,95

☺☺☺☺

woensdag 20 augustus 2014

Bokser in een concentratiekamp

The Boxer (Reinhard Kleist)

Reinhard Kleist had al enkele horrorstrips en sombere toekomstverhalen getekend en kenners beschouwden hem al langer als een van de beste realistische striptekenaars van Duitsland toen hij zijn eerste graphic novel maakte. In Cash, I see a darkness (2006), vertelt hij het levensverhaal van countryzanger Johnny Cash. Het betekende niet alleen in Duitsland, maar wereldwijd zijn doorbraak. Ook voor zijn twee volgende boeken ging Kleist uit van biografisch materiaal: Castro (2010) gaat over de Cubaanse dictator Fidel Castro en The boxer (2012) over bokser Harry Haft. Van Cash en Castro verscheen een Nederlandse vertaling, van The boxer is die er nog niet, maar wie minder  moeite heeft met de Engelse dan met de Duitse taal kan nu een Engelstalige versie aanschaffen.

Harry Haft wordt geboren als Hertzko Haft. Hij is een joodse jongen die opgroeit in het door de Duitsers bezette Polen. Als tiener wordt hij opgepakt en hij belandt in een concentratiekamp. Daar ontfermt een Duitse bewaker zich over hem, waarvoor hij gaat smokkelen. In ruil hiervoor krijgt hij lichter werk en meer te eten. Dezelfde bewaker leert hem boksen en zo begint voor hem een merkwaardige bokscarrière. De nazi's organiseerden ter verstrooiing bokswedstrijden in de kampen,  waarbij de inzet voor de deelnemers hoog was, verliezers werden nooit meer terug gezien. Door de ene na de andere match te winnen slaagt Haft erin de kampen te overleven. Na vier jaar weet hij te ontsnappen en hij emigreert naar de Verenigde Staten.

Haft is er van overtuigd dat zijn vriendin Leah, die hij in Polen achterliet toen hij werd opgepakt, het ook heeft overleefd en naar Amerika is gegaan. Zijn speurtocht naar haar motiveert hem om aan een tweede bokscarrière te beginnen. Als hij ervoor kan zorgen dat zijn naam in de krant komt, zal zij het zien en contact met hem opnemen, redeneert hij. Hij komt er achter dat de professionele bokswereld keihard en corrupt is.
Haft was niet de enige bokser in de concentratiekampen. Aan dit boek is een document toegevoegd over dit minder bekende aspect van het leven in de kampen. De schrijver ervan dook ook de namen op van een aantal van hen, waarvan de meesten, in tegenstelling tot Haft, de Tweede Wereldoorlog niet overleefden. Hafts zoon tekende in 2006 diens levensverhaal op en dit boek gebruikte Kleist weer als basis voor zijn graphic novel. The boxer is net als Kleists eerder genoemde boeken prachtig getekend en hij weet het verhaal weer zo te vertellen dat het je vrijwel vanaf de eerste pagina weet te boeien.
Selfmade hero 2014
196 pagina's, paperback; £14,99

☺☺☺☺

dinsdag 12 augustus 2014

Onwaarschijnlijke situaties en platte emoties

Bloedvijanden 1: Een magere oogst (Francis & David Carin)

Francis Carin tekende jarenlang de spionagereeks Sackville, waarvan met ijzeren regelmaat jaarlijks een nieuw deel verscheen. Ook was hij een van de tekenaars van de serie Lefranc. Het werken aan beide reeksen ligt al een tijdje stil, blijkbaar om met zijn zoon aan Bloedvijanden te kunnen werken, waarvan het eerste deel is verschenen.
Een magere oogst speelt zich af rond de vorige eeuwwisseling en (het lijkt dit jaar bijna onvermijdelijk) tijdens Eerste Wereldoorlog. Op het Vlaamse platteland wonen twee echtparen: de van Tongens zijn rijke landeigenaren en Francis en Maria Desmet zijn arme boeren. Nadat Marias zwangerschap eindigt met de geboorte van een dood kind raakt ze geestelijk in de war en ontvoert de helft van de tweeling van het rijke paar. Bang voor ontdekking vlucht het boerenechtpaar en neemt het jongetje met zich mee. Ze gaan naar het Waalse deel van België, waar Francis werk vindt in de mijnen.  De twee broers groeien op een totaal verschillende manier op, Omer als zoon van een mijnwerker en Oscar als zoon van een succesvolle ondernemer, maar hun paden zullen elkaar later weer kruisen.
Het uitgangspunt van Bloedvijanden is interessant en zoú een mooi familiedrama op kunnen leveren met de jaren van de Industriële Revolutie als achtergrond. Een magere oogst is mooi getekend, de personages hebben weliswaar weer typische 'Carin-koppen' maar Francis Carin is altijd vooral sterk geweest in het tekenen van gedetailleerde decors en dat doet hij ook nu weer. Op het verhaal valt helaas wel het nodige aan te merken. Het mist spanning, sommige situaties zijn onwaarschijnlijk en de emoties ondanks de vaak dramatische situatie te plat. Maar het meest onbegrijpelijk is waarom de twee broers elkaar al zo snel terugvinden en daarmee het drama plat slaan. Misschien wordt het nog wat met de volgende delen, maar Een magere oogst stelt teleur.



Glénat 2014; 48 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 14,95

☺☺

maandag 4 augustus 2014

Uit de goot gehaald

Aāma 1: De geur van warm stof (Frederik Peeters)


De Zwitser Frederik Peeters is een van de meest interessante auteurs van sciencefictionstrips van het moment. Een mooi bewijs daarvan is de serie Aāma, waarvoor hij in 2013 een prijs ontving op het stripfestival van Angoulême. Het eerste deel van de serie, die vier delen gaat tellen, verscheen onlangs in vertaling. Het is een dubbeldikke uitgave en dat komt goed uit, want er moet nog veel uitgelegd en geïntroduceerd worden.
Aāma gaat over een expeditie naar de planeet Ona(Ji), waar een bijzondere substantie wordt gewonnen die geweldige toepassingen kan hebben voor de mensen, het aāma, waarin deze serie zijn titel dankt. Vergis je niet,  Aāma is geen space opera of ruimteavontuur. Als sciencefictionschrijver is Peeters veel meer beïnvloed door de new wave, een groep schrijvers[1] die in de jaren zestig niet de techniek, maar de mens centraal stelde in hun sciencefictionboeken en het literaire experiment niet schuwden. Daarmee gaven ze een heel nieuwe impuls aan wat tot dan toe vooral pulplectuur was. Hun invloed zie je ook terug bij een vorige generatie stripmakers, zoals Moebius, Druillet en Bilal.

Maak kennis met Veloc Nim, een aan lager wal geraakte loser, die vrouw en dochter kwijt is en de winkel van zijn vader heeft verspeeld. Het gebruik van drugs heeft hem ook nog eens een huidaandoening opgeleverd, Veloc wordt (letterlijk) in de goot aangetroffen door zijn broer Conrad. Hij stelt Veloc voor om deel te nemen aan een expeditie naar Ona(Ji) om zo zijn leven weer op orde te brengen. Conrad werkt voor het bedrijf dat hier zes jaar eerder een groep wetenschappers heeft neergezet en daarna min of meer in de steek gelaten.
De geur van warm stof is een innovatief verhaal met mooie vondsten en boeiende personages. Peeters neemt er alle tijd voor om zijn verhaal te vertellen, zodat de wat zonderlinge personages uit dit verhaal tot leven kunnen komen.  Aāma  moet het niet zozeer hebben van de couleur locale of spannende ruimtegevechten, het is veel meer een verhaal over mensen en hun onderlinge relaties tegen een buitenaardse setting.
Veel van de vragen die het verhaal oproept blijven in De geur van warme stof nog onbeantwoord. Maar het gaat goed van start en maakt nieuwsgierig naar de vervolgdelen.

Sherpa2014
88 pagina's, kleur; softcover stripalbum; € 19,95
☺☺☺☺




[1] Een paar namen? Brian Aldiss, James Ballard, Harlan Ellisson, Thomas Disch, Michael Moorcock