donderdag 8 mei 2014

Het bloed stroomt rijkelijk

Noach 3: En het water overspoelde de wereld
Noach 4: Hij die bloed doet vloeien
(Nico Henrichon, Ari Handel & Darren Aronofsky)

Begin april verscheen de film Noach van Darren Aronofsky in de  bioscoop. Aronofsky's project was al omstreden voordat er ook maar een minuut van vertoond was en inmiddels is de film in een groot aantal  landen verboden. Islamitische landen uiteraard. Voor moslims is Noach een profeet en profeten mogen niet worden afgebeeld. Nog afgezien daarvan heeft Noach zoals Aronofsky hem neerzet weinig van een heilige man. Hij jaagt honderden mensen bewust de dood in, is een tiran voor zijn eigen gezin en wil zelfs zijn pasgeboren kleinkind doden. Geen lieverdje dus.
Keurig op tijd verschenen begin april vrijwel tegelijk met de film de twee laatste delen van de stripversie van Noach. Het komt tegenwoordig vaker voor dat regisseurs een verhaal zowel voor een film als voor een strip gebruiken, waarbij beide verhalen niet per se helemaal gelijk hoeven te zijn en de strippersonages ook niet hoeven te lijken op de acteurs in de filmversie. Quentin Tarantino deed het onlangs met Django unchained en zelf deed Aronofsky het ook al eerder met The fountain, mooi in beeld gebracht door Kent Williams, maar verder geen boek om over naar huis te schrijven, laat staan op een blog.

De stripversie van Noach is een gewelddadig soort biblical fantasy geworden; sword and sorcery. De eerste vijfentwintig pagina's van deel drie zijn niet veel meer dan een aaneenschakeling van gevechten waarbij het bloed even rijk stroomt als het water uit de hemel. Noach en de zijnen bevinden zich in de ark en slaan de laatste mensen van zich af, hoewel, eigenlijk zijn het eerder de vreemde , reusachtige zesarmige schepsels die de klappen uitdelen. Als een van deze wezens omkomt stijgt het als een soort engel op naar de hemel. Uiteindelijk blijft het water stijgen, loopt het gevecht af,  en blijven Noach en de zijnen als enige levende wezens over op aarde. Althans, dat denken ze. Noachs grootste vijand heeft het gevecht overleefd en is aan bord van de ark geraakt. Hij sluit vriendschap met Noachs puberende zoon Cham en leert de jongen doden en vlees eten.  Uiteraard wil hij ook via diens zoon met Noach afrekenen. Maar er is nog meer ellende aan boord van de ark. Tot groot verdriet van Noach is zijn dochter zwanger geraakt, want god had hem duidelijk te kennen gegeven dat er na hem en zijn gezin geen mensen meer zouden zijn op aarde. De uiterste consequentie hiervan is dat hij het kind zal moeten doden.
Tja, Noach is een rauw verhaal en wordt al net zo rauw in beeld gebracht door Henrichon. Schokkend? Ach, als je de Bijbelse bron van het verhaal even laat voor wat het is en naar Noach kijkt als een  fantasyverhaal dan is het niet eens erg goed en evenmin vrij van clich├ęs.
Vergeleken met een dure publieksfilm, biedt een stripverhaal een auteur de kans om met wat minder nadruk op actie zijn thematiek meer uit te diepen. Tarantino doet dat in Django unchained, maar Aronofsky laat zijn kans liggen. Hij heeft vast wel iets te melden en een visie met ons t delen, maar uiteindelijk is de stripversie van Noach niet meer geworden dan een zoveelste bloederige fantasy-strip.
Lombard 2014
56 pagina's, kleur;stripalbum; € 9,50

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen