vrijdag 16 mei 2014

Een vorm van plagiaat

De verloren verhalen van Lemuria 1: De bergen van Moran
(Apri Kusbiantoro & Sytze Algera)


In Brabant Strip Magazine 199 staat een interview met Sytze Algera. De voormalige politieagent en scenarist van de matige thrillerserie De Vries blijkt hierin over te lopen van de ideeën voor stripscenario's. Daarbij werkt hij samen met meestal nog onbekende striptekenaars. Het eerste resultaat van zo'n samenwerking is De bergen van Moran, het eerste deel van een fantasyreeks die zich afspeelt op Lemuria, een fictief continent dat ooit in de Indische Oceaan lag.

Wat natuurlijk meteen opvalt aan het boek, je hoeft alleen de cover maar te bekijken, is de gelijkenis met Storm van Don Lawrence. Dat is geen toeval. Algera bewondert Don Lawrence en wilde graag een strip in zijn stijl maken. Met Kusbiantoro, ook een fan van Don Lawrence, trof hij daarvoor de juiste persoon aan.  De Indonesische tekenaar haalt nog niet het niveau van zijn grote voorbeeld, maar de pagina's van De bergen van Moran zien er goed uit. Er origineel is het natuurlijk niet.

Centraal in De verloren verhalen van Lemuria staan drie personages, een weesjongen, een bevrijde slavin en een blauwe,buitenaardse man die elk op zoek zijn naar hun verleden. In dit boek worden hun belevenissen afwisselend verteld. Hierdoor weten de auteurs tempo in het verhaal te houden, waarin veder nog veel moet worden uitgelegd en geïntroduceerd. Het verhaal leest vlot en voor je het weet ben je alweer aan het einde toegekomen, het moment dat de drie helden elkaar ontmoeten. Het team dat in de volgende delen avonturen gaat beleven is daarmee geïntroduceerd.
Niet alleen de stijl waarin Lemuria is geschilderd doet denken aan Don Lawrence, ook de personages verwijzen overduidelijk naar de succesreeks Storm, ook als is de man in dit gezelschap blond, de vrouw donkeer in plaats van rood en de buitenaardse man blauw in plaats van rood. Toch bedrijven Algera en Kusbiantoro geen plagiaat, althans niet waar het het verhaal betreft. Dit is  niet enorm origineel, maar heeft kwaliteiten genoeg om een goede op zichzelf staande reeks op te leveren.

Je zou hoogstens kunnen spreken van stijlplagiaat. Commercieel gezien kan het natuurlijk een aardig steuntje in de rug zijn voor een nieuwe reeks als het werk lijkt op dat van de zeer populaire Lawrence.  Maar zijn in het verleden niet vele stripmakers begonnen aan hu carrière door t tekenen in de stijl van hun grote voorbeeld?  Het is wel te hopen voor Apri dat hij in de loop der jaren niet blijft steken in epigonisme en zijn eigen stijl gaat vinden. Talent heeft hij zeker.
Dark dragon Books2014
56 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 8,95

☺☺

Geen opmerkingen:

Een reactie posten