zondag 13 april 2014

Dorpsverhaal met kostelijke scènes

Eerlijke lui deel drie (Durieux & Gibrat)


Oorspronkelijk was Eerlijke lui een tweeluik over een man die zijn baan en zijn geld verliest, maar optimistisch blijft en een nieuw bestaan opbouwt. Hij sluit onder anderen vriendschap met een vinofiele boekhandelaar en wordt kapper op de TGV. Een heerlijke feelgoodstrip die ik met erg veel plezier heb gelezen. Was het succes van de strip zo groot dat de uitgever om een vervolgdeel smeekte of zagen de auteurs nog meer mogelijkheden met hun personage Philippe Manche? ik denk het laatste. 
Mijn aanvankelijke scepsis verdween al na een paar pagina's en maakte plaats voor een warm gevoel. Philippe heeft zich gevestigd op het Franse platteland en heeft er een boekwinkeltje geopend. Hij sluit vriendschap met de oude chagrijn Ducousso, met Marcel, de burgemeester van het dorpje en met  juffrouw Franceschini, socialiste en kandidate voor het burgemeesterschap. Deze mensen en Philippes moeder  zijn de hoofdrolspelers in dit kleine drama.
Natuurlijk zit het weer niet allemaal mee in Philippes leven. Zijn vriendin Camille geeft hem na een bezoekje aan het dorp de bons. Philippe, die zo gewend was om haar lange brieven te schrijven, blijft haar desondanks verslag doen van zijn leven ook al verstuurt hij het niet. Gibrat en Durieux nemen er rustig de tijd voor om de nieuwe personages te introduceren en de sfeer op te bouwen. Durieux vertelt het verhaal met een efficiënte pagina-indeling in een open tekenstijl.
Ook deel drie van Eerlijke mensen kent weer een paar kostelijk scènes zoals het moment waarop Philippe de brief leest waarin Camille het uitmaakt of de bezoeken van meneer Soulié aan de boekhandel. Ook aan de teksten, met enige literaire verwijzingen is veel zorg besteed. Alles bij elkaar levert dat weer een boeiende vertelling op die na verloop van tijd vooral draait om het verleden van Ducousso. Na zeventig pagina's neem je met enige weemoed weer (tijdelijk) afscheid van Philippe en de andere eerlijke lui. Dit is het soort stripverhaal dat vaker zou moeten verschijnen.
Dupuis 2014
72 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 15,95

☺☺☺☺

1 opmerking:

  1. Helemaal mee eens. Tijdens het lezen heb ik meerdere malen hardop moeten lachen. Dit is zo'n typisch Franse feel good-strip zoals ook Pascal Rabaté ze kan maken. Heerlijk genieten.

    BeantwoordenVerwijderen