vrijdag 28 februari 2014

Revanche van een ervaren stripmaker

Station 16
(Hermann &Yves H.)


Kort na Terug naar Congo ligt er alweer een nieuw boek van Hermann in de winkel. Met Terug naar Congo probeerden Herman en Yves H. een humoristische strip te maken en dat leverde een teleurstellend resultaat op. Met  Station 16 neemt de ervaren stripmaker revanche. Station 16  is het soort verhaal dat  Hermann veel meer ligt en daarom veel  interessanter dan Terug naar Congo. Het is een spannende horrorthriller die zich afspeelt op  Nova Zembla, een eiland dat deel uitmaakt van Rusland. In de jaren zestig  vonden hier de zwaarste kernproeven ooit plaats. Sindsdien is het verboden gebied en wordt het zwaar bewaakt. Naar het schijnt hadden de Russen ten tijde van de Koude Oorlog een geheime basis op het meest noordelijke puntje van Nova Zembla. Niemand weet wat zich daar afspeelde. Werden er misschien mensen als proefkonijn gebruikt? Dit gegeven inspireerde Yves H. tot het schrijven van Station 16. De hoofdpersoon van het verhaal  is Grigori, een jonge rekruut die naar Nova Zembla gestuurd wordt om het eiland te bewaken. Voor zijn ervaren collega's is hij het pispaaltje. Op een dag vangt hij een noodsignaal op van Station 16. Met twee andere militairen en een piloot gaat hij per helikopter op weg naar de afgelegen basis. De basis lijkt totaal verlaten en de apparatuur waarmee de noodoproep moet zijn verzonden is verroest. Als de soldaten  eigenlijk alweer van plan zijn om terug te gaan wordt een reeks vreemde gebeurtenissen in gang gezet die steeds huiveringwekkender worden. Ondanks de vreemde gebeurtenissen en sprongen in de tijd blijft Station 16 een leesbaar verhaal dat je op het puntje van je stoel leest. Je voelt de ijzige kou van dit noordelijke puntje aarde bijna. De spanning wordt goed opgebouwd en Nova Zembla als decor heeft Herman geïnspireerd tot het maken van schitterende direct in kleur gemaakte tekeningen. Of hij nu Afrika als decor neemt of Nova Zembla ,  Hermann weet als geen ander sfeer neer te zetten. Maar het laatste levert wel een beter verhaal op.

Lombard 2014
64 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 14,95

☺☺☺☺

Bekijk ook de trailer:  
http://www.youtube.com/watch?v=qx6KqxRP4no

donderdag 20 februari 2014

Een rondreizend circus met zeven dwergen

Waar sprookjes vandaan komen
(Philippe Bonifay & anderen)

Sprookjes bestonden al voordat ze werden opgetekend door schrijvers zoals de gebroeders Grimm, Hans Christian Andersen of Charles Perrault. Vaak waren het volksverhalen die met tal van variaties van generatie op generatie werden doorverteld en eenmaal te boek gesteld hun definitieve vorm kregen. De ontstaansgeschiedenis van deze uiteindelijke versie van sprookjes kan best een interessant verhaal opleveren. Dat dacht ook Philippe Bonifay (onder anderen bekend als scenarist van Zoo) Hij verdiepte zich in de levens van de schrijvers, verzamelde biografische gegevens en schreef er een verhaal omheen. Dat leverde de reeks Waar sprookjes vandaan komen op, die met maar liefst drie delen tegelijk van start ging: Blauwbaard, Pinokkio en Sneeuwwitje. Elk van deze albums werd met een andere tekenaar gemaakt en zoals vaak met dit soort conceptreeksen levert dat een wisselende kwaliteit op. Twee van de drie genieten wel enige bekendheid, maar het zijn geen eredivisiespelers.
Blauwbaard wordt in beeld gebracht door Stephane Duval (Red Caps). Volgens Bonifay had Perrault een tweelingbroer en dit gegeven hanteert hij om Charles Perrault aan zijn overleden broer bij diens graf een verhaal te laten vertellen over twee andere broers, beiden kunstenaars. De een, Jean,  is  knap en populair, de andere, Marc werd als kind verminkt in het gezicht en gaat als monster door het leven. Jean is een verleider die vrouwen mee naar huis neemt. Omdat hij ze eerst geblinddoekt heeft merken de vrouwen niet dat zijn rol in bed wordt overgenomen door zijn broer Marc. Totdat het een keer mis gaat en Jean verandert in Blauwbaard en Marc begint met moorden. Jean vlucht voor zijn broer, maar die volgt hem over de hele wereld en vermoordt elke vrouw waar Jean van houdt. Het verhaal is nogal vergezocht, psychologisch niet erg overtuigend en die zwakheden worden niet gecompenseerd door mooie tekeningen. In Sneeuwwitje wordt verteld hoe de gebroeders Grimm aan het idee kwamen voor Sneeuwwitje.  Duvals tekeningen zijn rommelig en komen over als haastwerk. Is Sneeuwwitje beter? Wilhelm Grimm heeft een boek gevonden waaruit hij voorleest aan zijn broer Jacob. Het boek moet als basis gaan dienen voor een nieuw sprookje. Het is een raar verhaal over een rondreizend circus met zeven dwergen en een beer en een graaf die als weduwnaar zijn dochter alleen opvoedt. De graaf begint een verhouding met een vrouw van het circus en dat heeft dramatische gevolgen. Net zomin als Blauwbaard weet  het verhaal over Sneeuwwitje te overtuigen, maar dat wordt enigszins goedgemaakt door de erg mooie  tekeningen en inkleuring van Fabrice Meddour.
Pinokkio is een verhaal zonder liefdesdrama of seriemoordenaars en misschien wel juist daarom het beste van dit drietal. Het verhaal speelt zich af in Parijs in 1875. De Italiaanse journalist Carlo Collodi is te gast bij zijn vriend Gaston, die werkt bij de opera. Gaston heeft een meisje geadopteerd dat dol is op de opera en een levendige fantasie heeft. Ze verzint voortdurend verhalen die ze aan anderen vertelt. Je kunt meteen zien wanneer ze liegt want dan zit ze aan haar neus. Het levendige kind maakt indruk op Collodi en inspireert hem om een verhaal te schrijven over een kind waarvan de neus gaat groeien als het liegt. Er gebeurt weinig in dit boek, maar sfeer heeft het des te meer, niet in de laatste plaats dankzij Thibaud de Rochebrunes tekeningen. Of Louise echt heeft bestaan en of zij Collodi heeft geïnspireerd om Pinokkio te schrijven is niet zo belangrijk. Het verschil met de andere twee ontstaansgeschiedenissen is dat het verhaal over Pinokkio wel overtuigt.
Glénat 2014
ca. 80 pagina's per deel, kleur; hardcover stripalbum; € 16,95per deel
Blauwbaard ☺
Sneeuwwitje☺☺
Pinokkio☺☺☺


dinsdag 18 februari 2014

Ontmoeting op een vuilstortplaats

Death Deluxe
(Neil Gaiman & anderen)



Rondom zijn Sandman bedacht Neil Gaiman een hele wereld met allerlei bijfiguren. Zo blijkt Dream een soort familie te hebben; The Endless. Net als Dream zijn ook de andere Endless geen goden, maar eerder een soort entiteiten die in allerlei gedaanten terug zijn te vinden in de mythologie en de literatuur. Het eerste familielid dat opduikt in de Sandman-boeken is Death, de verpersoonlijking van de dood. De dood is bij Neil Gaiman geen man met een zeis, maar een leuke, jonge meid met een gothic voorkomen. We maken voor het eerst kennis met haar in hoofdstuk acht van Preludes & Nocturnes, het ontroerende The beating of her wings. Death werd al snel een populair personage en kreeg haar eigen miniserie: The high cost of living (De prijs van het bestaan, 1993). Later liet Gaiman haar nog een keer terugkeren in The time of your life ( De tijd van je leven), in het boek Endless nights en in een paar korte verhalen. Al deze verhalen zijn bij elkaar gebracht in Death Deluxe.
De prijs van het bestaan was een schot in de roos. Death neemt een dag in de honderd jaar een sterfelijke vorm aan om zelf te ervaren hoe het is om een mens te zijn. Op zo'n dag heeft ze op een vuilstortplaats een ontmoeting met Sexton, een tiener die het huis uit gevlucht is vanwege de schoonmaakwoede van zijn moeder en zich dood verveelt. Dat verandert als Death hem mee op sleeptouw neemt. Het tweetal heeft een ontmoeting met de heks Mad Hettie, die haar hart kwijt is. Samen gaan ze hier naar op zoek. Een vreemd verhaal? Misschien, maar vertelt door Neil Gaiman wordt het toch geloofwaardig en meeslepend. Het is spannend, eng soms, het heeft humor, maar de grote kracht van De tijd van je leven zit hem vooral in de spitse dialogen. De tijd van je leven wordt net als De prijs van het bestaan in beeld gebracht door Chris Bachalo en Mark Buckingham.
In De tijd van je leven keert een van de bijfiguren uit De prijs van het leven terug: Foxglove, de zangeres die Death en Sexton hebben zien optreden bij hun avondje stappen, is bezig om wereldberoemd te worden en is in de Verenigde Staten gaan wonen. Dat ze samenleeft met een vrouw en dat ze samen een kind opvoeden houdt ze voor de rest van de wereld geheim, maar de roem eist zijn tol. Death heeft dit keer geen vrije dag en het is de vraag of er iemand zal sterven en wie dat zal zijn.
Van de korte verhalen maakt vooral Death en Venetië veel indruk. Eens te meer blijkt in dit verhaal wat een perfect team Neil Gaiman en P. Craig Russell is. In Death en Venetië is een ervaren verteller aan het woord waarvan de literaire stijl wordt onderstreept met wonderschone tekeningen. Het is een verhaal over een tovenaar die tekens opnieuw weet te ontsnappen aan Death en het eeuwige leven lijkt te hebben. Totdat Death een soldaat ontmoet die tot over zijn oren verliefd op haar wordt. Een juweel van een verhaal.
Death in Venetië, De prijs van het bestaan en De tijd van je leven vormen de hoofdmoot van het boek. Daarnaast wordt je nog getrakteerd op Een winterverhaal met tekeningen van Jeffrey Jones, Het rad en Death praat over leven, een voorlichtingsstrip over AIDS en veilige seks met tekeningen van Dave mcKean, en een uitgebreide gallery waarvoor een groot aantal kunstenaars Death uitbelde.
Een heel mooie uitgave.

Lion comic Vertigo
276 pagina's, kleur; hardcover; € 29,95

☺☺☺☺

dinsdag 11 februari 2014

Episch en indrukwekkend

Diosamante
(Gal & Jodorowsky)



Jean-Claude Gal was een perfectionist. Hij kon dagenlang werken aan een pagina vol details. En dat had als gevolg dat hij een heel klein oeuvre achterliet toen hij in 1994 overleed. Klein, maar nog altijd indrukwekkend. Gal was een van de beste realistische tekenaars van zijn generatie. Zijn tekentechniek met sublieme pagina-indelingen, en imposante landschappen als decors zijn van een  tijdloze kwaliteit. Gal werd ontdekt door Jean-Pierre Dionnet, met wie hij een paar korte verhalen maakte die in Pilote verschenen. Hierna werkte hij mee aan Metal Hurlant, dat mede door Dionnet werd uitgegeven. Samen maakten zij De legers van de veroveraar (1974-1978) en De wraak van Arn. (1981-1988) Deze verhalen zijn wat de Amerikanen sword and sorcery noemen, fantasyliteratuur waarin zwaardgevechten en tovenarij overheersen, een genre verhalen waar bijvoorbeeld Robert E. Howard (Conan) in uitblonk. Gal blonk uit in het werken met zwart-wit. Beide stripverhalen zijn daar mooie voorbeelden van. In 1988 daagde Jodorowsky, de scenarioschrijver die onder meer veel succes had met John Difool (getekend door Moebius) hem  uit om ook eens een verhaal te maken in kleur. Gal slaagde voor de test. Het lukte hem om aan zijn fijne inkttekeningen een extra laag te geven met kleur. En eerlijk gezegd is dat ook de kracht van Diosomante: het prachtige tekenwerk. Van Jodorowsky's verhalen moet je houden. In handen van een goede tekenaar lijken ze episch en indrukwekkend, maar in handen van minder grote talenten blijft er weinig van over. Zoals het door Kordey getekende vervolg pijnlijk duidelijk maakt. Het verhaal van  Diosamante zou uit vier delen gaan bestaan.  Diosamante is een wrede koningin die haar minnaars uitspeelt tegen elkaar. Uit verveling en omdat er geen man meer overblijft verlaat ze haar kasteel en trekt de wereld in. Op haar omzwervingen leert ze koning Urbal kennen. Ze wordt op slag op hem verliefd en wil haar leven met hem delen, maar voordat het zover is moet ze jarenlang zware beproevingen doorstaan. Zo wint ze Urbals liefde en ze krijgt drie zonen van hem. Hiermee eindigt het eerste deel. In de volgende delen zou telken een van de zonen centraal staan.  Sabba, het rijk van koning Urbal wordt in verhaal twee belegerd door barbaren en Diosamante en haar zonen moeten vluchten. Aan boord van het schip dat hen in veiligheid moet brengen krijgen zij een slaapmiddel toegediend en alle passagiers worden verkocht als slaven of achtergelaten om  in de vlammen van het in brand gestoken schip om te komen . Alleen Diosamante weet te ontsnappen en zweert om zich te wreken op de piraten en haar drie kinderen terug te vinden.
Direct na het verschijnen van deel 1 van Diosamante, waaraan Gal zoals gewoonlijk erg lang had gewerkt, begon hij aan het tweede deel waarin de belegering van Sabba beschreven wordt en Diosamantes vlucht, maar Gal leefde niet lang genoeg meer om het verhaal af te maken. Jodorowsky vroeg daarom aan Igor Kordey om het vervolg te tekenen. Een in het Nederlands vertaalde versie hiervan verscheen in 2004 als De parabel van de verloren zoon bij Arboris. Jodorowsky was zo teleurgesteld over Kordeys versie dat het bij dit ene deel bleef en de reeks Diosamante niet werd afgemaakt.
Na de dood van Gal bleek dat hij al veel verder was gevorderd met deel twee dan werd gedacht. Ruim de helft van het verhaal was af en de overige pagina's waren al in inkt opgezet of  in schetsvorm. Al deze pagina's zijn opgenomen in de integrale uitgave van Sherpa. De pagina's van Gal worden voorafgegaan door een inleiding van Jodorowsky en besloten met een korte samenvatting van het nooit getekende vervolg.
Diosamante is een perfect verzorgde uitgave. In de zelfde uitvoering verschenen eerder ook  De legers van de veroveraar en De wraak van Arn. Daarmee is nu het zo goed als volledige werk van Jean-Claude Gal verkrijgbaar in een uitvoering die zijn tekeningen volledig tot hun recht laat komen.

Sherpa 2014

96 pagina's, kleur; Groot formaat hardcover stripalbum; € 49,95
☺☺☺☺

zondag 9 februari 2014

Verstrikt in een web van intriges

Hollywood Boulevard
(Ingrid Liman & Jérome Félix)




Hollywood Boulevard is een verhaal in twee delen dat als integrale uitgave verschijnt. Dat is een goed idee van de uitgever, want Hollywood Boulevard wordt pas in het tweede deel interessant. Tot aan pagina 50 of daaromtrent heb je het idee dat je met een tamelijk clichématig verhaal te maken hebt over iemand die het met vallen en opstaan wil gaan maken in Hollywood. In dit geval is het Billy Bob Butler, een boerenzoon  die wordt gepest om zijn scheelheid.  Geen meisje ziet hem staan. Maar wat ze niet weten is dat  Billy Bob de schrijver is van een succesvol feuilleton in de lokale krant. Als hij het pesten beu is vertrekt hij met het laatste geld van zijn ouders en zijn manuscript onder de arm naar Hollywood om daar zijn geluk te beproeven. Onderweg ontmoet hij de mooie, maar onbetrouwbare Scarlett. Hij raakt zijn geld kwijt en geen enkele studio is in zijn script geïnteresseerd. Maar wat begint als een weliswaar vlot verteld doorsnee verhaal verandert in een spannende thriller met een intrigerend gegeven als basis.
Als hij er al niet meer in gelooft en berooid terug wil gaan naar huis wordt Billy door de studiobaas Harry Gerlings ontboden. Gerlings had hem eerder de deur gewezen maar biedt hem nu een baan aan als scriptschrijver. Gerlings vertelt Billy Bob dat zijn sterren geen privéleven hebben, alles wat er in hun leven gebeurt, scheidingen, ongelukken, nieuwe liefdes worden van begin tot einde bedacht. En daarvoor zoekt hij nog een scriptschrijver. Billy Bob zegt ja en raakt betrokken bij een web van intriges waarin ook Scarlett verwikkeld raakt.
Van Jérome Félix is nog niet zo veel vertaald,  maar met Hollywood Boulevard laat hij zien dat hij het vak van scenarist verstaat. Ingrid Liman debuteert overtuigend met fraaie tekeningen in een stijl die tegen art deco en Jugendstil aanleunt en doet denken aan het werk van Annie Goetzinger. Leuk.

Saga 2014
96 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 19,95

☺☺☺☺