maandag 27 januari 2014

Varkensachtige hondjes die Etruskisch spreken


Ijstijd(Nicolas de Crécy)



In 2005 gingen, het Parijse museum het Louvre en stripuitgeverij Futuropolis een samenwerking met elkaar aan om de collectie van het Louvre in een aantal stripalbums onder de aandacht te brengen. Dat heeft inmiddels geleid tot een mooie serie boeken van gerenommeerde stripmakers zoals Enki Bilal, Bernard Hislaire en Etienne Davodeau, maar ook Eric Liberge, Marc-Antoine Matthieu en Hirohiko Araki. De serie werd geopend met het boek waarvan sinds kort een vertaling in de winkel ligt: IJstijd van Nicolas de Crécy. De Crécy is al sinds hij voor het voetlicht trad met Foligatto (1991) een van de meest intrigerende stripmakers van Frankrijk. Van zijn werk werd tot nu toe nog niet veel vertaald: Foligatto, Prosopopus (hoewel je hier niet echt van een vertaling kunt spreken) en een deeltje in de serie Salvatore. Naar het schijnt is een vertaling van zijn chef d'oeuvre Le bibendum céleste in de laden van verschillende uitgevers belandt en blijven liggen. Dat is niet zo verwonderlijk, want de  Crécy is geen gemakkelijke auteur om te lezen en wie werk van hem in vertaling uitbrengt neemt daarmee een risico.
De mannen van Zet.El durfden het aan en op zaterdag 18 januari werd IJstijd feestelijk gelanceerd in het Institut Francais des Pays bas, met een expositie over de  Crécy  in het algemeen en IJstijd in het bijzonder die nog tot 31 januari te zien is. IJstijd  is een van de Crécy's meer toegankelijke strips. Het is een variatie op een bekend thema: Stel dat onze beschaving zou vergaan en ergens in de toekomst graven archeologen er de resten van op. Welk beeld van die beschaving zouden ze  dan  reconstrueren aan de hand van de voorwerpen die ze aantreffen bij hun opgravingen? In het geval van IJstijd heeft er een drastische klimaatsverandering plaatsgevonden en is heel de westerse wereld bedekt onder een laag ijs. Een groep wetenschappers bestaande uit mensen en intelligente, pratende, varkensachtige hondjes neemt deel aan een expeditie en trekt over de ijsvlakte naar de plek waaronder zich Parijs moet bevinden. De spanningen in de groep lopen op. Hulk, een van de hondjes kan er niet langer tegen en loopt weg. Hij ontdekt bij toeval als eerste een deel van het Louvre en gaat in gesprek met de oude kunstvoorwerpen, veelal beelden, die zich daar bevinden. De rest van de expeditie komt in een hal terecht met schilderijen. Heel grappig zijn de pagina's waarop een van de expeditieleden een complete mythologie bij elkaar verzint op basis van de schilderijen die hij ziet. Even leuk zijn de gesprekken die Hulk voert met de oude beelden:"Ik begrijp nog steeds niet waarom je hem in het Etruskisch aanspreekt. Dat is al zo lang een dode taal."  De Crécy verwerkte een indrukwekkend aantal werken uit het Louvre in zijn verhaal, meestal zijn reproducties van werken te zien maar er zijn ook een aantal afbeeldingen die van het schilderij af en tot leven komen met de pen van de  Crécy zoals Rembrandts geslachte os. IJstijd is geen reclamefolder geworden voor het Louvre maar een echt boek waarvoor de maker zich liet inspireren door de werken in het Louvre staan en hangen en daarbij zijn eigen stijl en thema's trouw blijft.
Het boek is mooi en goed verzorgd uitgegeven en een aangename (hernieuwde) kennismaking met een mooie kunstcollectie, een fraaie reeks boeken en het werk van een eigenzinnige stripmaker.

Stichting Zet.el 2014
80pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 21,95
☺☺☺☺


Het is geen geheim dat ik redacteur ben geweest van Zozolala. Zozolala was een uitgave van Stichting Zet.El, tevens de uitgever van IJstijd. Ik hecht er waarde aan om hier te vermelden dat ik op geen enkele manier betrokken ben geweest bij deze uitgave. De tekst hierboven geeft mijn persoonlijke mening weer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen