vrijdag 20 september 2013

Hartelijke mensen en liefdevolle ouders

De wezentrein 1 (Xavier Fourquemin & Phiillpe Charlot)

Soms gebeuren er in de geschiedenis dingen waar later niemand over kan of wil praten. Hoofdstukken van de geschiedenis worden verzwegen totdat niemand meer weet dat ze ooit hebben bestaan. Bijvoorbeeld  het hoofdstuk uit de Amerikaanse geschiedenis dat vertelt over de wezentreinen. Hierover vertellen Charlot en Fourquemin in De wezentrein. Hun verhaal is zo aangrijpend dat je bijna niet kunt geloven dat het is gebaseerd op historische feiten. Tussen  1854 en 1929 werden ruim 250.000 kinderen van emigranten die aankwamen in New York  op de trein gezet naar het westen van de Verenigde Staten. Officieel waren al deze kinderen wezen. In de steden waar de trein halt hield werden de weesjes aangeboden aan mogelijke pleegouders. Die hadden op hun beurt de verplichting om de kinderen tot aan hun zeventiende jaar  op te voeden en een opleiding te geven. In de praktijk was er onvoldoende geld en mankracht om te controleren of de pleegouders zich werkelijk aan die afspraak hielden.

In De wezentrein maken we kennis met Jim, het is 1990 en hij is een oude man geworden die op zoek gaat naar informatie over de wezentreinen. Zeventig jaar eerder was hij een van de kinderen die reis maakte van oost naar west samen met zijn broer en zusje. Hij is duidelijk naar een voormalige lotgenoot op zoek, maar in dit eerste deel van het boek wordt nog niet duidelijk wie dat is. De vertederende pagina's waarop Jim als oude man op zoek gaat zijn erg mooi, ze doen denken aan Paco Roca's Rimpels, maar het grootste deel van het boek beschrijft de lotgevallen van Jim, zijn broer en zusje in 1920. Er is van alles aan de hand tijdens de reis maar in veel gevallen blijft het helaas bij aanstippen. Ongetwijfeld wordt een aantal zaken in deel 2 van De wezentrein duidelijker. Vreemd eigenlijk dat de uitgever beide delen van dit tweeluik  niet als één boek uitbrengt zoals bijvoorbeeld wel met Fourquemins vorige boek Miss Endicott het geval was. Ze vormen duidelijk een geheel en het haalt de vaart een beetje uit het verhaal waar in deel 1 nog veel moet worden geïntroduceerd en uitgelegd, wat ten koste gaat van de plot. Niettemin blijft dit boek wel boeien van de eerste tot de laatste pagina, niet in de laatste plaats dankzij het prima tekenwerk. Fourquemin is goed op dreef. Hij maakte een flinke ontwikkeling door met Wisselkind en Miss Endicott en in De wezentrein laat hij zien dat hij ook met verhalen zonder sprookjeselementen goed overweg kan.

Blloan 2013
56 pagina's ; hardcover; € 14,95

☺☺☺☺

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen